ခုနွစ္အလိုက္ ေရးသားခဲ့ေသာ စာမ်ားကို ေအာက္ပါလင့္မ်ားမွာ ႏွိပ္၍ ရွာဖတ္ပါ

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ အေၾကာင္း အေသးစိတ္ဖတ္ခ်င္ရင္




(နိုင္ငံေတာ္သံဃာ့မဟာနာယကဥကၠဌ)
ေဒါက္တာ ဘဒၵႏၱကုမာရာဘိ၀ံသ
(အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ အဂၢမဟာဂႏၳ၀ါစကပ႑ိတ)
ဗုဒၶတကၠသုိလ္ အဓိပတိဆရာေတာ္
ဘ၀ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္း
၁။ ဘြဲ႕ေတာ္ ဘဒၵႏၱကုမာရာဘိ၀ံသ
၂။ သက္ေတာ္၊ သိကၡာ ၈၁-ႏွစ္၊၆၁-၀ါ
၃။ ေမြးသကၠရာဇ္ ၁၂၉၁- ခုႏွစ္၊ ေတာ္သလင္းလဆန္း(၁၄)ရက္၊
တနလၤာေန႔၊ ၁၉၂၉-ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ(၁၆)ရက္
၄။ သီတင္းသံုးရာဌာန (၁)ဗန္းေမာ္ေက်ာင္းတိုက္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕
(၂)ဒုတ္ိယပါေမာကၡခ်ဳပ္(သင္ၾကား)ဆရာေတာ္
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနျပဳ
တကၠသိုလ္၊သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာန၊
ဓမၼပါလကုန္းေျမ၊စြယ္ေတာ္ျမတ္ေစတီအနီး၊
မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။
၅။ ဇာတိရပ္ရြာ မႏၱေလးတိုင္း၊ ျမင္းၿခံခရိုင္၊ေတာင္သာၿမိဳ႕နယ္၊
ရဘဲေက်းရြာ။
ခမည္းေတာ္၊ မယ္ေတာ္ ဦးဖိုးသစ္၊ေဒၚေအးသိုက္
၆။ ရွင္သာမေဏျပဳျခင္း
ဂ်ပန္ေခတ၊္ရြာသစ္ရြာအထက္တန္းေက်ာင္းမွ အဌမတန္း ေအာင္ျမင္ၿပီးေနာက္ ရွင္သာမေဏေဘာင္၀င္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။
၇။ ရဟန္းျပဳျခင္း ၁၃၁၀-ခုႏွစ္၊တပို႔တြဲလတြင္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။
၈။ ပညာသင္ၾကားျခင္း
ငယ္စဥ္က ဆင္မင္းရြာ မူလတန္းေက်ာင္းမွ စတုတၳတန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။
ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ရြာသစ္ရြာအထက္တန္းေက်ာင္းမွ အဌမတန္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။
ထို႔ေနာက္ရွင္သာမေဏျပဳ၍ေလာကုတၱရာစာေပမ်ားကို သင္ယူခဲ့ရာ သဒၵါႀကီး
သၿဂိဳလ္က်မ္းမ်ားကို အာဂံုေဆာင္သည္အထိ ရရွိခဲ့ပါသည္။ပဌမငယ္တန္း၊
ပဌမလတ္တန္းႏွင့္ ပဌမႀကီးတန္းပညာမ်ားကိုပါသင္ယူခဲ့ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္
မႏၱေလးၿမိဳ႕ဘုရားႀကီးတိုက္နယားေက်ာင္းသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းၿပီးျမန္မာႏိုင္ငံတြင္
အခက္ဆံုးစာေမးပြဲဲျဖစ္ေသာပရိယတၱိသာသနာဟိတသက်သီဟစာေမးပြဲအတြက္
စာ၀ါမ်ားသင္ယူခဲ့ပါသည္။ သက်သီဟစာသင္တန္း၌ အမွတ္အမ်ားဆုံးနံပါတ္တစ္မွ
ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။ သက်သီဟစာခ်တန္း၌ အ႒ကထာ က်မ္းၾကီး ၃-က်မ္းကုိ
ႏွစ္မျခားဘဲ တစ္ႏွစ္တည္းျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့သျဖင့္"၀ဋံသကာ""ဟူေသာ ဂုဏ္ထူးျဖင့္
ေရႊတံဆိပ္ဆုခ်ီးျမွင့္ျခင္းခံရသည္။ အ႒ကထာက်မ္း(၉) က်မ္းကုိတစ္ႏွစ္တည္းျဖင့္ ပါဠိလိုေအာင္ျမင္သျဖင့္
ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလုံး၌ ပါဠိဘာသာျဖင့္ -သိေရာမဏိ-ဘြဲ႕ရရွိသည္မွာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးသာ ရွိပါသည္။ ၁၃၁၅ -ခုႏွစ္၌သက်သီဟပရိယတိၱသာသနာဟိတ ဓမၼာစရိယ ၀ဋံသကာဘြဲ႕ႏွင့္ အစိုးရစာခ်တန္း
သာသနာဓဇသီရိပ၀ရဓမၼာစရိယပါဠိသိေရာမဏိဘြဲ႕မ်ားကိုရရွိခဲ့ပါသည္။ေလာကုတၱရာစာေမးပြဲမ်ား ျပီးဆုံးျပီးေနာက္ေလာကီ အတန္းစာမ်ားကုိဆက္လက္ေလ့လာရာမႏၱေလးတကၠသိုလ္မွ၀ိဇၨာဘြဲ႕(B.A)ကိုရရွိခဲ့ပါသည္။မႏၱေလးဘုရားၾကီးတုိက္ပုသိမ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ဘုရားထံ သကၠတသဒၵါက်မ္းကုိ၃-ႏွစ္ခန္႕အျပီးသင္ယူခဲ့ပါသည္။ထုိ႕ေနာက္ျဗာကရဏဘာသာႏွင့္အဒၶမာဂဓီဘာသာတုိ႕ကုိအဘယာရာမဆရာေတာ္ ဦးသီလာနႏၵ၏ အကူအညီျဖင့္ ေလ့လာသင္ယူခဲ့ပါသည္။
၉။ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာစာေမးပြဲမ်ား
(၁) ပဌမငယ္တန္း(၁၃၀၈-ခုႏွစ္)ေ
(၂) ပဌမလတ္တန္း(၁၃၀၈-ခုႏွစ္)
(၃) ပဌမၾကီးတန္း(၁၃၁၃-ခုႏွစ္)
(၄) သက်သီဟစာသင္တန္း(၁၃၁၄-ခုႏွစ္)
(၅) သက်သီဟ-၀ဋံသကာဘြဲ႕(၁၃၁၅-ခုႏွစ္)
(၆) သီရိပ၀ရ-ပါဠိသိေရာမဏိဘြဲ႕(၁၃၁၅-ခုႏွစ္)
(၇) မႏၱေလးတကၠသိုလ္မွ B.Aဘြဲ႕တုိ႕ရရွိခဲ့ပါသည္။
သာသနာေရးႏွင့္ ပညာေရးေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား...
(က) မႏၱေလးျမဳိ႕ ဘုရားၾကီးတုိက္ နယားေက်ာင္းမွေန၍ ပါဠိတကၠသိုလ္
စာ၀ါမ်ား ပုိ႕ခ်ေပးခဲ့ပါသည္။
(ခ) အေျချပဳ ဓမၼာစရိယအဖြဲ၀င္အေနျဖင့္ ငယ္-လတ္-ၾကီး စာ၀ါမ်ားကုိ
အားၾကိဳးမာန္တက္ပုိ႕ခ် ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း။
(ဂ) မႏၱေလးျမဳိ႕ ဗန္းေမာ္ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးကုိ ဦးစီး၍
စာလိုက္သံဃာမ်ားအား အုပ္ခ်ဳပ္လွ်က္ စာေပမ်ား
ေန႕၀ါည၀ါပုိ႕ခ်ေပးျခင္း။
(ဃ) ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း ပညာေရးစနစ္ေခတ္က မူလတန္း
ကေလးသူငယ္ မရွိဆင္းရဲသားသမီးတုိ႕ကို အခမဲ့ပညာသင္ေပးျခင္း။
(င) ဆ႒သဂၤါယနာေခတ္ ၁၃၁၈-ခုႏွစ္မွ ၁၃၂၅-ခုႏွစ္ထိ (၅)ႏွစ္တုိင္တုိင္
ဆ႒သဂၤါယနာ စာမူမ်ားေကာင္းမြန္ေရးအတြက္ ၾသသာန ပတၳပါဌက
ၾသသာန ေသာေဓယ်ကပုဂၢဳိလ္ အေနျဖင့္ စာမူမ်ားကုိ သုတ္သင္ျပင္ဆင္ေပးခဲ့ျခင္း။
(စ) ႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ ေလ်ာက္ထားခ်က္အရ တိပိဋကပါဠိပဒ က်မ္းညြန္း
အဘိဓါန္က်မ္းတုိ႕ကို ျပဳစုေရးသားေပးျခင္း။
(ဆ) သာသနာေရးဦးစီးဌာနမွ ဖြင့္လွစ္သည့္ မႏၱေလးတုိင္း ေက်ာင္းထုိင္
ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္တန္းေက်ာင္း နာယကအဖြဲ႕၀င္ ဥကၠ႒အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ျခင္း။
(ဇ) တိပိဋကနိကာယ သာသနာျပဳအဖြဲ႕ ဥကၠ႒မင္းကြန္းဆရာေတာ္ၾကီး၏
ကိစၥမ်ားကုိလည္း (၅)ႏွစ္တုိင္တုိင္ ကူညီေပးခဲ့ျခင္း။
(စ်) သာသနာေတာ္ သန္႕ရွင္းတည္တံ့ျပန္႕ပြါးေရးကုိ ဂုိဏ္းေပါင္းစုံသံဃာ့
အဖြဲ႕ၾကီးစတင္ဖြဲ႕စည္းရန္ ဦးေသွ်ာင္ ဆရာေတာ္မ်ားအဖြဲ႕တြင္
လည္းေကာင္း၊ တစ္ႏိုင္ငံလုံးတြင္ ၆၆-ပါးေသာ ဗဟုိ၀န္ေဆာင္အဖြဲ႕
တြင္လည္းေကာင္း၊အဖြဲ႕၀င္တစ္ပါးအေနျဖင့္ လုိက္လံစည္းရုံး ေဟာေျပာေပးျခင္း။
(ည) ၀ိနည္းဓမၼကံ မွူခင္းဆိုင္ရာ ဥပေဒေရးဆြဲရာ၌ ဆရာေတာ္သည္
အတြင္းေရးမွဴးအေနျဖင့္ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္သည္အထိ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း။
(ဋ) ယခုအထိႏိုင္ငံေတာ္ဗဟိုသံဃာ့၀န္ေဆာင္တစ္ပါးအေနျဖင့္သာသနာ
ေရးကိစၥမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေပးေနျခင္း။
(ဌ) ဓမၼနီတိမိတၱ၀ါဒမ်ားႏွင့္စမ္းကေလး၀ါဒကိုလည္းသီးျခား၀ိနည္းဓိုရ္
အေနျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ ေတာင္းပန္ခ်က္ျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ေပးခဲ့ျခင္း။
(ဍ) ႏိုင္ငံေတာ္အရပ္ရပ္မွ မၿပီးမျပတ္ဘဲ ရွိေနသည့္ မွုခင္းမ်ားက္ိုလည္း
ႏိုင္ငံေတာ္၀ိနည္းဓိုရ္ အေနျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ေပးျခင္း။
၁၁။ သာသနာေတာ္ဆိုင္ရာဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္မ်ားႏွင့္ အျခားဘြဲ႕တံဆိပ္္မ်ား အလွဴခံရရွိျခင္း။
(က) အဂၢမဟာဂႏၳ၀ါစက၊ ပ႑ိတဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ (၁၉၉၂- ခုႏွစ္)
(ခ) အဂၢမဟာပ႑ိတဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ (၁၉၉၉-ခုႏွစ္)
(ဂ)PhD-(ဒီလစ္) ေဒါတ္တာဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္
၁၂။ ဒုတိယပါေမာကၡခ်ဳပ္ (သင္ၾကား) အျဖစ္တာ၀န္ထမ္းရြက္ေတာ္မူျခင္း၊
၁၉၉၀-ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာလတြင္စတင္ဖြင့္လွစ္ေသာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ
ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳ တကၠသိုလ္၏ ဒုတိယပါေမာကၡခ်ဳပ္(သင္ၾကား)
ဆရာေတာ္၏ တာ၀န္မ်ားက္ိုထမ္းေဆာင္ေတာ္မူလ်က္ရွိျခင္း။
၁၃။ ျပည္ပခရီးစဥ္မွတ္တမ္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္...
၁၉၉၄-ခုႏွစ္ စကၤာပူႏိုင္ငံ ဆရာေတာ္ ဦးပညာ၀ံသ၏ေလွ်ာက္ထားခ်က္
အရ ဥပါရိပါသာ၀ သိမ္သမုတ္ပြဲကို ပဓာနေနရာမွပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေပးပါသည္။
၁၉၉၆-ခုႏွစ္၊မစၥတာဂိုဆင္ကာ၏ပင့္ေလွ်ာက္ခ်က္အရ အိႏိၵယႏိုင္ငံဘံုေဘၿမိဳ႕၀န္း
ေရႊတိဂုံေစတီႏွင့္ ဥာဏ္ေတာ္တူ ေစတီႀကီး အုတ္ျမစ္ခ်ပြဲသို႔၄င္း၊ဤူုဃဂ္ပူရီျမဳိ႕၌
၀ိပႆနာတရားစခန္း စုေပါင္းက်င္းပပဲြသို႔၄င္း ပါ၀င္၍ ႆသာနာေရး အားေပးခဲ့ပါသည္။
၁၄။ ျပဳမူထုတ္ေ၀ၿပီးေသာက်မ္းစာအုပ္မ်ား ျမန္မာဘာသာျဖင့္ျပဳစုေသာက်မ္းစာအုပ္မ်ား..
၁။ သိမ္ေတာင္သာသနာ၀င္က်မ္း (ရိုက္ၿပီး)
၂။ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္အရ ျပဳစုေသာတိပိဍကပါဌိပဒ
က်မ္းညႊန္း (၄ အုပ္ရိုက္ၿပီး)
၃။ ေထရီအပဒါန ဒီပနီ (ပါဌိဘာသာျဖင့္ ျပဳစုသည္။) (ရိုက္ၿပီး)
၄။ တိပိဋက ပါဌိ-ျမန္မာအဘိဓာန္္အ-၀ဂ္ ၄အုပ္ (ရိုက္ဆဲ)
၅။ ေမာဂၢလာန္သဒါၵက်မ္းကို၊ အဖြင့္ပေယာဂသိဒိၶ နိႆယက်မ္းပ-ဒု၂အုပ္
(ရိုက္ၿပီး)
၆။ မဟာစည္ဆရာေတာ္၏၀ိပႆနာနည္းက်မ္းကုိပါဌိဘာသာျပန္ဆိုသည္။
၇။ မႏၱေလး ရတနာမဥၨဴဘုရားသမိုင္း (ရိုက္ၿပီး)
၈။ တိပိဋကေရပါရာဇီကတ္ပုစၧာ၀ိႆဇၨနာက်မ္း (၂၈-ႏွစ္စာ) (ရိုက္ၿပီး)
၉။ တိပိဋကေရ ပါစိတ္ ပုစၧာ၀ိႆဥၨနာက်မ္း (၂၈-ႏွစ္စာ) (ရိုက္ၿပီး)
၁၀။တိပိဋကေရ -မဟာ၀ါ၊စူဌ၀ါ၊ပရိ၀ါ (၂၈-ႏွစ္စာ၊ပုစၧာ၀ိႆဇၨနာက်မ္း)
အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ျပဳစုေသာက်မ္းစာအုပ္မ်ား
၁။ ေအာက္ယမိုက္ပါဌိေတာ္ ၅ က်မ္း (အဂၤလိပ္ဘာသာ) (ရိုက္ၿပီး)
(ဘဒၵႏၱနာရဒ ႏွင့္ ဘဒၵႏၱကုမာရာဘိ၀ံသ)
၂။ အထက္ယမိုက္ပါဌိေတာ္ ၅ က်မ္း (အဂၤလိပ္ဘာသာ) (ရိုက္ဆဲ)
ယခုအခါ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ရန္ကုန္ဗုဒၶတကၠသိုလ္အဓိပဓိ၊အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေထရ၀ါဒ သာသနာျပဳတကၠသိုလ္ ဒုတိယပါေမာကၡခ်ဳပ္၊ႏိုင္ငံေတာ္သံဃာ့မဟာနာယကအဖြဲ႔ ဥကၠဌဆရာေတာ္တာ၀န္ စသည္တို႔ကို ထမ္းေဆာင္ရင္း သာသနာျပဳလ်က္ရွိပါသည္။

Credit - Tin Maung Hlaing


ဖုန္းထဲကေန ေဆာ့၀ဲေတြ အလြယ္တကူ ေဒါင္းလုပ္ယူခ်င္ရင္ ဒီေဆာ့၀ဲထည့္ပါ

Mssk.apk- http://www16.zippyshare.com/v/57588065/file.html
Mssk.apk- https://play.google.com/store/apps/details?id=mssk.new

ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေထရုပတၱိ အက်ဥ္း




- (၁၃၀၁) ခုႏွစ္၊တေပါင္းလျပည္႕၊ (၁၉၄၀)ခုႏွစ္၊မတ္လ(၂၂)ရက္ေန႔တြင္ မႏ ၱေလးတိုင္း၊ စဥ္႕ကူးျမိဳ႕နယ္၊ ေညာင္ပင္ရြာ ေန ခမည္းေတာ္ ဦးစံလွ+မယ္ေတာ္ ေဒၚခင္တို႔မွ ဖြားျမင္သည္။
- (၁၃၀၅)ခုႏွစ္၊(၁၉၄၄) အသက္ ၅ႏွစ္သားအရြယ္ စဥ္႕ကူးျမိဳ႕နယ္၊ ေညာင္ပင္ရြာ၊ ေပၚေတာ္မႈေက်ာင္း၊ ဆရာေတာ္ဦးေကလာသ(ဦးေလး ဘုန္းၾကီး)ထံတြင္ ျမန္မာစာေပႏွင့္ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို စတင္သင္ၾကားခဲ့သည္။
- (၁၃၁၀)ခုႏွစ္၊(၁၉၄၉)၊ဝါဆိုလဆန္း (၁၁)ရက္၊ အသက္ (၁၀)ႏွစ္အရြယ္တြင္ စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုး၊ဝိပႆနာဂႏၶာရုံ ေက်ာင္းရိွ အဘိဓဇမဟာရ႒ဂုရု၊ နဝမေျမာက္ေရႊက်င္သာသနာပိုင္ စံကင္းဆရာေတာ္ၾကီးကို ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳလ်က္ ရွင္သာမေဏျပဳခဲ့သည္။
- (၁၃၁၄)ခုႏွစ္၊(၁၉၅၃) အသက္(၁၃)ႏွစ္တြင္ အဘိဓမၼာစာေမးပြဲသံုးဆင့္ စတင္ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။
- (၁၃၁၇)ခုႏွစ္၊ (၁၉၅၆)အသက္(၁၆)ႏွစ္တြင္ အစိုးရဓမၼာစရိယတန္းကို ဂုဏ္ထူးက်မ္း(၂)က်မ္းႏွင့္အတူေအာင္ျမင္၍ သာသနဓဇသိရီပဝရဓမၼာစရိယဘြဲ႕ရရိွခဲ့သည္။
- (၁၃၁၉)ခုႏွစ္၊ (၁၉၅၇) သာသနာလကၤာရ သာမေဏေက်ာ္ဘြဲ႕ကိုရရိွခဲ့သည္။
- (၁၃၂၀)ခုႏွစ္၊(၁၉၅၈) စစ္ကိုင္းျမိဳ႕ မဟာသုေဗရုံတိုက္ကိုေနာင္ေတာ္မ်ားႏွင့္အတူတည္ေထာင္ကာ ပဓာန စာခ်၊တိုက္ၾကပ္အျဖစ္ အဆင့္ဆင့္တာဝန္မ်ားထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။
- (၁၃၂၁)ခုႏွစ္၊(၁၉၆၀)ျပည့္ႏွစ္တြင္ နဝမေရႊက်င္သာသနာပိုင္ စံကင္းဆရာေတာ္ဘုရာၾကီးကို ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳ၍ ရဟန္းဘဝသို႔ေရာက္ရိွခဲ့သည္။ ေနာင္ေတာ္ရင္းျဖစ္ေသာ ဘဒၵ ႏ ၱနာရဒ ထံတြင္ သဒၵါ။ သဂၤဟဓပိဋက အေျခခံမ်ား၊ ပထမျပန္စာေမးပြဲဆိုင္ရာ က်မ္းစားမ်ားသင္ယူခဲ့ျပီး၊ ဇယေမဓနီ ၊ ဝါဆိုေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဘဒၵ ႏၱ အဂၣိယ (ေရႊက်င္သာသနာပိုင္၊ အဘိဓဇမဟာရ႒ဂုရု) ထံဓမၼာစရိယတန္းဆုိင္ရာ က်မ္းစားမ်ားကို သင္ယူခဲ့သည္။ စစ္ကိုင္းျမိဳ႕ မဟာသုေဗာဓာရံု တိုက္ရိွ ေနာင္ေတာ္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ နာယက၊ တိုက္အုပ္၊ တိုက္ၾကပ္ဆရာေတာ္မ်ားထံတြင္ သက်သီဟ၊ ေစတိယဂၤဏတန္းဆိုင္ရာ က်မ္းစာမ်ားကိုသင္ယူခဲ့သည္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ဇမၺဴဒီပေက်ာင္းေဆာင္တြင္ တိပိဋကပါဠိ+ျမန္မာအဘိဓာန္က်မ္းျပဳအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေနစဥ္ ခ်မ္းေျမ႕ရိပ္သာဆရာေတာ္ ဘဒၵ ႏၱ ဇနကာဘိဝံသထံတြင္ အဂၤလိပ္ဘာသာကို စတင္သင္ယူခဲ့သည္။
- (၁၃၂၄)ခုႏွစ္၊ (၁၉၆၃) ရန္ကုန္ေစတိယဂၤဏ “ အဘိဝံသ” ဘြဲ႔ကိုရရိွခဲ့သည္။
- (၁၃၂၅)ခုႏွစ္၊ (၁၉၆၄) သာသနာဓဇဓမၼယစရိယ ဝိနယပါဠိပါရဂူဘြဲ႕ကိုရရိွခဲ့သည္။
- (၁၃၂၅)ခုႏွစ္၊ (၁၉၆၄) မႏ ၱေလး သက်သီဟ အဘိဝံသဘြဲ႕ကိုရရိွခဲ့သည္။
- (၁၃၃၂)ခုႏွစ္၊ (၁၉၇၃)မွစတင္၍ က်မ္းစာမ်ားေရးသားျပဳစုခဲ့ရာ အဂၤလိပ္/ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ က်မ္းစာမ်ားကို ထုတ္ေဝခဲ့့ျပီးျဖစ္သည္။
- (၁၃၃၉)ခုႏွစ္၊ (၁၉၈၀) မွအစျပဳ၍ သာသနာေရးေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား-ပထမအၾကိမ္သံဃအဖြဲ႕အစည္းအဆင့္ဆင့္အတြက္ စစ္ကိုင္းျမိဳ႕နယ္ သံဃနာယကအဖြဲ႔ (ေရႊက်င္) အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္လည္းေကာင္း ၊ဓမၼယစရိယစာေမးပြဲ အက်ဳိးေဆာင္ အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေတာ္ ဗဟိုသံဃဝန္ေဆာင္ (ေရႊက်င္) အျဖစ္လည္းေကာင္း ၊ ပထမျပန္စာေမးပြဲျပ႒ာန္းက်မ္းစာ ျပင္ဆင္ေရးအဖြဲ႕ အဖြဲ႔ဝင္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ နိကာယ္စာေမးပြဲစည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္းေရးဆြဲေရး အဖြဲ႔ဝင္၊ႏိုင္ငံေတာ္သီးျခား ဝိနည္းဓိုရ္အဖြဲ႕အမွတ္(၁/၉၈) ၏ ဝိနည္းဓိုရ္ ၊ပထမျပန္စာေမးပြဲက်င္းပေရး အဖြဲ႔(စစ္ကိုင္း)၏ ပုစၦကအဖြဲ႔ ဥကၠဌ အျဖစ္လည္းေကာင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
- (၁၃၄၇)ခုႏွစ္၊ (၁၉၈၆) အိႏိၵယႏိုင္ငံ၊ အာသံျပည္နယ္ႏွင့္ အရုဏ ခ်ယ္ပရာေဒ့ရွ္မွ ရဟန္း၊ သာမေဏ၊ ေက်ာင္းသားငယ္မ်ား အားျမန္မာစာႏွင့္ အဘိဓမၼာ တို႕ကိုပို႔ခ်ေပးခဲ့သည္။
- (၁၃၄၈)ခုႏွစ္၊ (၁၉၈၇) သီရိလကၤာႏိုင္ငံ၊ ေဘာ္ရဲလာျမိဳ႕ Y.M.B.A အသင္းတိုက္တြင္ အဘိဓမၼာကို အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ပို႔ခ်ေပးခဲ့သည္။
- (၁၃၅၀)ခုႏွစ္၊ (၁၉၈၉) သီရိလကၤာႏိုင္ငံ University of Kelaniya မွ M.A (Buddhist Studies) ဘြဲ႕ကိုရရိွခဲ့သည္။
- (၁၃၅၅)ခုႏွစ္၊ (၁၉၉၄) အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ေမရိလင္းျပည္နယ္၊ဘိလ္ဗားစပရင္းျမိဳ႕ ၊မဂၤလာရာမေက်ာင္းတိုက္တြင္ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔အား အဘိဓမၼာဘာသာရပ္ကိုပို႔ခ်ေပးခဲသည္။
- (၁၃၅၇)ခုႏွစ္၊ (၁၉၉၆) ႏိုင္ငံေတာ္မွ “ အဂၢမဟာဂႏၱဝါစကပ႑ိတ” ဘြဲ႕ကိုဆက္ကပ္ခဲ့သည္။ သီတဂူ ကမာၻ႕ဗုဒၶတကၠသိုလ္ တြင္ ပါေမာကၡအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ကာ Department of Language Studies တြင္ English Diploma Class ႏွင့္ B.A တန္းမ်ားရိွ ဘာသာရပ္မ်ားကို လည္းေကာင္း၊ အေမရိက၊ကိုရီးယား၊မကၠဆီကို၊ဂ်ာမဏီ၊ျပင္သစ္ စေသာႏိုင္ငံမ်ားမွ ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ားအား ပါဠိဘာသာ၊အဘိဓမၼာ ဘာသာရပ္မ်ားကို လည္းေကာင္းသင္ၾကားပို႔ခ်ေပးခဲ့သည္။
- (၁၃၅၈)ခုႏွစ္၊ (၁၉၉၇) အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ေဘာ္လတီမိုးျမိဳ႕၊ေကလာသဝိဟရေက်ာင္းရိွ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔အား အဘိဓမၼ ညသင္တန္းပို႔ခ်ေပးခဲ့သည္။
- (၁၃၆၀)ခုႏွစ္၊ (၁၉၉၉) ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္၏ ၾသဝါဒစရိယ ဧည့္ပါေမာကၡအျဖစ္ ျပည္တြင္းျပည္ပေက်ာင္းသားမ်ားအား စာေပပို႔ခ်ေပးခဲ့သည္။
- (၁၃၆၁)ခုႏွစ္၊ (၂၀၀၀) ႏိုင္ငံေတာ္မွ “အဂၢမဟာပ႑ိတ” ဘြဲ႕ကိုဆက္ကပ္ခဲ့သည္။
- (၁၃၆၄)ခုႏွစ္၊ (၂၀၀၃) အိႏိၵယႏိုင္ငံ၊ မဂဓတကၠသိုလ္မွ Ph.D ေဒါက္တာဘြဲ႕ကိုရရိွခဲ့သည္။ ထိုႏွစ္မွစတင္၍ ဂ်ာမဏီ၊ နယ္သာလန္၊ၾသစၾတီးယား၊အဂၤလန္၊ စကၤာပူ၊မေလးရွား၊ကိုးရီးယား ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ႏွစ္စဥ္မပ်က္ၾကြေရာက္၍ အဆိုပါႏိုင္ငံသားမ်ားအား အဘိဓမၼာသင္တန္းမ်ား သင္ၾကားပို႔ခ်ေပလ်က္ရိွသည္။
- (၁၃၆၇)ခုႏွစ္၊ (၂၀၀၆) ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္သည္။
- ယခုအခါ ေဒါက္တာ ဘဒၵႏ ၱနႏၵမာလာဘိဝံသ သည္စစ္ကိုင္းျမိဳ႕ မဟာသုေဗာဓာရံုစာသင္တိုက္ ၏ပဓာနနာယကဆရာေတာ္ တာဝန္၊ သီတဂူ ကမာၻ႕ဗုဒၶတကၠသိုလ္ တြင္ ပါေမာကၡခ်ုပ္တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ရင္း Diploma သင္တန္းမ်ားႏွင့္ B.A ပ၊ဒု၊တတိယ ႏွစ္မ်ားတြင္ စာေပပို႕ခ်ေပးေတာ္မူျခင္း၊ ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာျပဳတကၠသိုလ္၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္၊အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အဘိဓမၼာမဟာသိပၸံ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရင္း လူသားမ်ားအက်ဳိးအတြက္ တရားဓမၼမ်ားေဟာေျပာျခင္းျဖင့္ သာသနာျပဳလ်က္ရိွသည္။
International Theravada Buddhist
Missionary University, Yangon

Credit - Tin Maung Hlaing


ဖုန္းထဲကေန ေဆာ့၀ဲေတြ အလြယ္တကူ ေဒါင္းလုပ္ယူခ်င္ရင္ ဒီေဆာ့၀ဲထည့္ပါ

Mssk.apk- http://www16.zippyshare.com/v/57588065/file.html
Mssk.apk- https://play.google.com/store/apps/details?id=mssk.new

သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ေထ႐ုပၸတၱိ



သီတဂူဆရာေတာ္ ဦးဥာဏိႆ ရ (၁၉၃၆ခုႏွစ္) ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၉၈ - ခု၊ တပါင္းလျပည္႕ေန႕၌ အဖ ဦးေမာင္ညိဳ၊ အမိ ေဒၚသန္းတင္တို႕က ပဲခူးတိုင္း၊ ျပည္ ျမိဳ႕နယ္ စီရင္စု၊ သဲကုန္းျမိဳ႕နယ္ ပုတီးကုန္းျမိဳ႕တြင္ ဖြားျမင္သည္။
အသက္(၇)ႏွစ္အရြယ္တြင္ သဲကုန္းျမိဳ႕တပ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းတြင္ စတင္ ပညာ သင္ၾကား ခဲ့ပါသည္။
အသက္(၁၅)ႏွစ္ အရြယ္တြင္ ရွင္သာမေဏ ျပဳခဲ့ပါသည္။ သကၠရာဇ္ ၁၃၁၈ - (သာသနာႏွစ္-၂၅၀၀ ျပည္႕ႏွစ္) နယုန္လဆန္း(၄)ရက္ေန႔ အသက္(၁၉)ႏွစ္ အရြယ္တြင္ သဲကုန္းျမိဳ႕၌ ရဟန္းျပဳခဲ့ျပီး ရွင္သာမေဏျပဳခ်ိန္မွ စ၍ ပိဋကတ္ အေျခခံ က်မ္းစာမ်ားကုိ သဲကုန္းျမိဳ႕တပ္ အလယ္တန္းေက်ာင္း ဆရာေတာ္ထံ၌ ျပည့္စံုေအာင္ သင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၃၂၂ - ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္။ ရန္ကုန္ျမဳိ႕၊ တာေမြ သိမ္ကုန္းတိုက္၊ မႏၱေလးျမိဳ႕ အေနာက္ ခင္မကန္တိုက္၊ စကု တိုက္၊ ေတာင္သမန္တိုက္၊ မုိးေကာင္းတိုက္၊ ေ၀ယံဘံုသာတိုက္၊ ဘုရားၾကီးတိုက္၊ ေရႊေရးေဆာင္တိုက္မ်ားတြင္ အဆင့္ျမင္႕ ပိဋကတ္ က်မ္းစာမ်ားကို သင္ၾကား ခဲ့ပါသည္။
၁၃၂၃-၂၆ - ရန္ကုန္ျမိဳ႕၊ ကမၻာေအး သံဃာ့တကၠသိုလ္တြင္ သာသနာျပဳ ပညာရပ္မ်ား သင္ၾကား ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၂၆-၂၇ - ဧရာ၀တီတိုင္း၊ ေလးမ်က္ႏွာျမိဳ႕ -ဘီ၊ ဘီအမ္ေအ ေကာလိပ္ (ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ၊ သာသနာျပဳ ေက်ာင္း)တြင္ ပရဟိတ လုပ္ငန္းမ်ား၌ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၂၉ - ၁၃၃၃ - စစ္ကုိင္းေတာင္ အနီးစခန္း ဆရာေတာ္ထံ၌ ပိဋကတ္ က်မ္းစာမ်ားကုိ (၅)ႏွစ္တိုင္တိုင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ သင္ၾကား ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၃၄ - ၃၇ - (၄)ႏွစ္တိုင္တိုင္ မြန္ျပည္နယ္၊ ေပါင္ျမိဳ႕နယ္ သပိတ္အုိင္ေတာရ စခန္း၌ ဧကစာက်င္႕သံုးကာ ဓုရ ႏွစ္ပါးမျပတ္ အားထုတ္ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၃၈ - စစ္ကိုင္းေတာင္၊ သဒၶမၼသီတဂူေခ်ာင္ကုိ စတင္ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၄၂ - ၄၇ - စစ္ကုိင္းေတာင္ ေခ်ာင္ေပါင္း (၉၀၀)ခန္႔အတြက္-သီတဂူ ေရအလွဴေတာ္ စီမံကိန္းကုိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။
(တစ္ေန႕လွ်င္ ေရဂါလံ ၅-သိန္းခန္႕ေပးေ၀လွ်က္ရွိျပီး ဧရာ၀တီျမစ္ အတြင္းမွ ေရမ်ားကုိ စစ္ကုိင္းေတာင္ရိုးေပၚ အေရာက္ ေဆာင္ရြက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ) ၁၃၄၇ - ၀ါေခါင္လျပည္႕ေန႕မွစ၍ သီတဂူ အာယုဒါနေဆးရံုကုိ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါသည္။ (တစ္လလွ်င္ ပ်မ္းမွ်ကုန္က် စရိတ္ က်ပ္သိန္း (၂၀)ခန္႔ျဖင္႕ ေဆး၀ါး ကုသ ဒါနျပဳလွ်က္ ရွိပါသည္။) ၁၃၅၁ - ေဆးရံုျပီးေျမာက္ (ကုတင္-၁၀၀ဆန္႕ က်ပ္ သိန္း ၅၀၀ေက်ာ္ ကုန္က်ပါသည္။ ) ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ေရအလွဴေတာ္၊ အာယုဒါန အလွဴေတာ္ သာမက ပညာေရး၊ လူမွဳေရး၊ မိဘမဲ့ ကေလးငယ္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ေရး အတြက္ပါ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ လွဴဒါန္းလ်က္ရွိပါသည္။
ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ျမန္မာျပည္တြင္း က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ ဧရာ၀တီ အလွဴေတာ္လုပ္ငန္မ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာကတည္းက ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေရအလွဴေတာ္၊ ေဆးရုံႏွင့္ ေဆးအလွဴေတာ္ လုပ္ငန္းမ်ားမွာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ ျဖစ္သည္။ ဆားေတာင္၊ သီေပါ၊ ကေလး၊ နတ္ေမာက္၊ ပန္းတေနာ္၊ ထား၀ယ္၊ မင္းတပ္ (ခ်င္းျပည္နယ္) နဲ႔ ျမိဳင္ၾကီးငူ (ကရင္ျပည္နယ္) တို႔၌ ေဆးရုံမ်ား တည္ေဆာက္ေနသည္။ ေဆးရုံ ၈ ရုံ ရွိၿပီး ေဆးရုံ တရုံကို က်ပ္ေငြ သိန္း ၁၀၀၊ ေဆးပစၥည္း သိန္း ၁၅၀ ကုန္က်မွာ ျဖစ္သည္။ မ်က္စိ အလင္းရရန္ ခြဲစိတ္ ကုသေပးေနၿပီး ျပည္သူ ၁ ေသာင္းခြဲ ရွိသည္။ ႏွစ္စဥ္ ၁ ေသာင္းခြဲ အလင္းရဖို႔ လုပ္ေပးေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ျပည္ပသာသနာျပဳခရီး
၁၉၈၁ခုႏွစ္မွစ၍ ႏိုင္ငံေပါင္းမ်ားစြာသုိ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ သြားေရာက္ သာသနာျပဳခဲ့ျပီး အဂၤလန္၊ အေမရိကန္၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံတို႔တြင္ ၀ါကပ္ ဆိုခဲ့ပါသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု နက္ရွ္ဗီးျမိဳ႕၌ ၀ါဆိုစဥ္ တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶေဒသနာ ကမၼဌာန္း၊ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါးတို႕ကို အေမရိကန္လူမ်ိဳးမ်ားအား သင္ၾကား ပို႕ခ် ေဟာၾကား ခဲ့ပါသည္။ ျပည္ပတြင္လည္း ဒါနျပဳခဲ႕၊ ျပည္ပမွ မ်က္စိကု ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားအား ဖိတ္ၾကား၍ ေ၀ဒနာရွင္မ်ား အား အာယုဒါနေဆးရံုတြင္ ခဲြစိတ္ကုသေပးခဲ့ပါသည္။ သကၠရာဇ္-၁၄၅၄ - ၀ါဆုိလျပည္႕ေန႕တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ တကၠဆပ္ျပည္နယ္၊ ေအာ္စတင္ျမိဳ႕တြင္ ရဟန္းေတာ္(၅)ပါး၊ လူပုဂၢိဳလ္ (၁၅)ေယာက္တို႕ျဖင္႕ ေထရ၀ါဒ ဓမၼအသင္းကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ဓမၼျပန္႕ပြားေရး ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။
ထုိသင္တန္းတြင္ နက္ရွ္ဗီးျမိဳ႕၊ ဗန္ဒါဗစ္ တကၠသုိလ္၌ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားအား ပုိ႕ခ်ခဲ့ပါသည္။ ထိုေဟာေျပာခ်က္မွ ဓမၼအႏွစ္ စာတမ္းေပါင္း (၁၅)ခု ေပၚထြက္ခဲ့ပါသည္။ ကမာၻ႔ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ သဒၶမၼသီတဂူေခ်ာင္တြင္ ကမၻာ့ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ဖြင့္လွစ္၍ ပိဋကတ္ က်မ္းစာ၊ ဗုဒၶသာသနာ့သမိုင္း၊ သာသနာျပဳနည္း၊ ကမၼဌာန္းတရားမ်ားအား ရဟန္းေတာ္၊ သာမဏ၊ သီလရွင္ႏွင္႕ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ပုိ႔ခ်ေပးခဲ့ပါသည္။ ထုိတကၠသိုလ္မွ B.A, M.A, Ph.D-ဘဲြ႕မ်ားအပ္ႏွင္းႏိုင္ခဲ႕။ ၁၉၉၄ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၊ ေအာ္စတင္ျမိဳ႕၌ သီတဂူ ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းတိုက္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုေက်ာင္းမွ ၂-လ တစ္ၾကိမ္၊ အဂၤလိပ္ ျမန္မာႏွစ္ဘာသာျဖင့္ ဗုဒၶ၊ ဓမၼ စာေစာင္မ်ား ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါသည္။ ဓမၼသင္တန္း မ်ားပုိ႕ခ်ခဲ့ပါသည္။ ္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပသည္႕ ဗုဒၶသာသနာညီလာခံ၌ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအား ဓမၼစာေပ ပုိ႔ခ်ခဲ့ပါသည္။ ဂ်ပန္၌တည္ေဆာက္မည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဗုဒၶတကၠသုိလ္၏ အၾကီးအကဲအျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံခဲ့ရပါသည္။
အစုိးရက ဆက္ကပ္သည္႕ ဘဲြ႕မ်ား
၁၉၉၃ - မဟာဓမၼကထိက ဗဟုဇနဟိတဓရဘဲြ႕
၁၉၉၅ - အဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇဘဲြ႕
၁၉၉၆ - အဂၢမဟာပ႑ိတဘဲြ႕
၂၀၀၂ - ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ စာေပပါရဂူဘဲြ႕ Doctor of Literature (Hononur-Causa)
၂၀၀၉တြင္ "အဂၢမဟာဂႏၱ၀ါစကပ႑ိတဘဲြ႕" တုိ့ကုိ ဆက္ကပ္ပူေဇာ္ခဲ့ပါသည္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြက္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆု ဂုဏ္ျပဳခ်ီးျမွင့္ျခင္း အစီအစဥ္၏ ေနာက္ဆုံး ဆန္ကာတင္ ပုဂၢဳိလ္ ၅ဦးတြင္ ပါ၀င္ၿပီး ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာႏွင့္ အလွဴေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ ေထာင္ကို ရရွိသည္။
ေရးသားျပဳစုခဲ႕သည္႕ စာေပမ်ား
၁။ပုေဏၰာ၀ါဒ သုတၱန္(၁၉၉၇) ၂။ဒါရုကၡေႏၶာပမာ သုတၱန္(၂၀၀၁) ၃။ေ၀ဒနာႏုပႆနာ သတိပဌန္တရားေတာ္(၂၀၀၂) ၄။လမ္းရုိးေဟာင္းတြင္ ဆင္႕ကာထြင္(ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ၾကီးဘ၀ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္း)(၂၀၀၂) ၅။စကားေလးခြန္းတရားေတာ္(ရဌပါလသုတ္အႏွစ္ခ်ဳပ္)(၂၀၀၃) ၆။ေလာကမ်က္လံုး ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းတရားေတာ္ ၇။တကၠသိုလ္တရားေတာ္(၂၀၀၄) ၈။ဗုဒၶႏွင္႕ဗုဒၶ၀ါဒ(၂၀၀၄) ၉။မေမ႕အပ္ေသာေလးေနရာ(သံေ၀ဇနိယသုတၱန္တရားေတာ္) ၁၀။ေ၀ဒနာကုိသည္းခံျခင္း တရားေတာ္(မဟာပရိနိဗၺာနတရားေတာ္)
၁၁။ကႆပဂုဏ္ရည္ တရားေတာ္ ၁၂။သံဃာ႕ဂုဏ္ရည္တရားေတာ္ ၁၃။ပညာရွိတစ္ဆူကုိ ပူေဇာ္ျခင္းတရားေတာ္ ၁၄။သာသနာျပဳ သူရဲေကာင္းတရားေတာ္ ၁၅။သိၾကားမင္းေရးေသာ ခႏၱီစာတမ္းတရားေတာ္ ၁၆။ကုမုျဒာေတြပြင္႕တဲ႕ည တရားေတာ္ ၁၇။ဘ၀တန္ဖိုး တရားေတာ္(၂၀၀၄) ၁၈။သစၥာႏွင္႕ေမတၱာတရားေတာ္(၂၀၀၄) ၁၉။ယံုအသင္း၏ယံုမင္းတရားေတာ္(သသပ႑ိတဇာတ္)(၂၀၀၃) ၂၀။နိယာမႏွင္႕ အနတၱလကၡဏသုတ္တရားေတာ္
၂၁။ေမတၱာသုတ္တရားေတာ္ ၂၂။ညီေတာ္အာနႏၵာ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ျမန္မာသကၠရာဇ္၁၃၃၄ - ခု၊ ၀ါဆုိလျပည္႕ေန႕မွစ၍ (၃၄)ႏွစ္ေက်ာ္တိုင္ ႏွစ္စဥ္ တရားပဲြ ေပါင္းမ်ားစြာ ေဟာၾကားခဲ႕ျပီး လက္ေရြးစဥ္ တရားပုဒ္ေရ(၇၀)ေက်ာ္ကုိ သီတဂူစာစဥ္မ်ားအျဖစ္ ထုတ္ေ၀ျပီး ျဖစ္ပါသည္။
ေအာင္ေအာင္(မကစ)
Posted by ေက်ာ္ဇင္

Credit - Tin Maung Hlaing

ဖုန္းထဲကေန ေဆာ့၀ဲေတြ အလြယ္တကူ ေဒါင္းလုပ္ယူခ်င္ရင္ ဒီေဆာ့၀ဲထည့္ပါ

Mssk.apk- http://www16.zippyshare.com/v/57588065/file.html
Mssk.apk- https://play.google.com/store/apps/details?id=mssk.new

ေရႊဥမင္ ဆရာေတာ္ႀကီး ဘဒၵႏၲေကာသလႅ မဟာေထရ္ အေၾကာင္း


ေရႊဥမင္ ဆရာေတာ္ႀကီး ဘဒၵႏၲေကာသလႅ မဟာေထရ္
သည္ ၁၃၆၄-ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ (၂၀-၁၁-၂၀၀၂) ေန႔တြင္ ဘ၀နတ္ထံ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည္။ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခ်ိန္တြင္ သက္ေတာ္ ၉၀-ႏွစ္ သိကၡာေတာ္ ၇၀-ရွိျပီ။

ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က တရားနာပရိသတ္တို႔အား တရားေရေအး အျမိဳက္ေဆးကို တိုက္ေကၽြးေလ့ရွိသည္။ ထိုထိုတိုက္ေကၽြးခဲ့ေသာ တရားမ်ားထဲက ကၽြန္ေတာ္ အႏွစ္သက္ဆံုးႏွင့္ ပီတိအျဖစ္ဆံုး တရားတပုဒ္ကို ဓမၼဒါန ထပ္ဆင့္ျပဳပါမည္။ နာၾကည့္ေတာ္မူပါ။

အမ်ားအားျဖင့္ သူေတာ္မွ ကိုယ္ကေကာင္းၾကတာ၊
သူေတာ္မွ ကိုယ္ကေကာင္းတာ သူေတာ္ေကာင္း မဟုတ္ဘူး။
သူေတာ္ေကာင္းဆိုတာ သူေတာ္ေတာ္ မေတာ္ေတာ္ ကိုယ္ကေကာင္းမွ သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္တာ။

သစ္ပင္ဟာ မလဲမခ်င္း သစ္ပင္ခုတ္တဲ့လူကို အရိပ္ေပးသြားတယ္။
အေမႊးနံ႔သာတံုးဟာ မီးရႈိ႔တဲ့သူကို မကၽြမ္းမခ်င္း အေမႊးနံ႔သာ ေပးသြားတယ္။
သူေတာ္ေကာင္းဟာ မေသမခ်င္း ကိုယ့္ကို ႏွိပ္စက္တဲ့ရန္သူကိုေတာင္ အက်ိဳးေဆာင္သြားတယ္။

ဘုရားေလာင္း ေမ်ာက္မင္းဟာ မုဆိုးတဦး ေခ်ာက္ထဲက်ေနတာ ကယ္ထုတ္ခဲ့တယ္။ သယ္ေဆာင္ဖို႔ ႏိုင္-မႏိုင္ စမ္းသပ္တဲ့အေနနဲ႔ မုဆိုးရဲ႔ ကိုယ္အေလးခ်ိန္နဲ႔အမွ် ေက်ာက္တံုးတတံုးကို ထမ္းျပီး ခုန္တက္ျပီးမွ မုဆိုးကို ခ်ီျပီး ကယ္တင္တာ။ ႏွစ္ႀကိမ္ေတာင္ ခုန္လိုက္ရေတာ့ ပင္ပန္းလြန္းလို႔ မုဆိုးရဲ႔ ေပါင္ေပၚမွာ ေခါင္းမွီျပီး နားေနရတယ္။

အဲဒီမွာ မုဆိုးက စဥ္းစားတယ္။ အိမ္ျပန္ရင္ ဟင္းစား မပါဘူး။ ေမ်ာက္သားဟင္း စားရေအာင္ဆိုျပီး ေမ်ာက္မင္းရဲ႔ ဦးေခါင္းကို ခဲနဲ႔ထုတယ္။ အသက္သခင္ကိုေတာင္ ယုတ္ယုတ္မာမာ ၾကံစည္ရက္တယ္။ ေမ်ာက္မင္း ဦးေခါင္း ကြဲသြားတယ္။

ေမ်ာက္မင္းက စဥ္းစားတယ္-ဒီမုဆိုး ေသတြင္းက လြတ္ေပမဲ့ ေတာထဲမွာ မ်က္စိလည္ျပီး က်ားစာျဖစ္ေတာ့မွာပဲ။ မေသေအာင္ လမ္းျပေပးဦးမွ-လို႔ေတြးျပီး မုဆိုး ငါ သစ္ပင္ေပၚက လမ္းျပေပးသြားမယ္။ ငါ့ေသြးစက္က်တဲ့ လမ္းအတိုင္း လိုက္ခဲ့-ဆိုျပီး ရြာစပ္နားအထိ လိုက္ပို႔ေပးလိုက္တယ္။

သူေတာ္ေကာင္းဆိုတာ ကိုယ့္ကိုသတ္တဲ့ ရန္သူကိုေတာင္ ေသြးနဲ႔ ေခၽြးနဲ႔ရင္းျပီး ေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ရြက္ေပးတယ္။ အဲဒီလို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေအာင္ မေသမခ်င္း သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ ေမြးရတယ္

လူေကာင္း စိတ္ေကာင္း ဉာဏ္ေကာင္းျဖစ္ေအာင္ တရားအားထုတ္ၾကရတာ။ ဉာဏ္ေကာင္းျဖစ္သြားရင္ ယုတ္ညံ႔တဲ့ တကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ စိတ္၊ လစ္ရင္ လစ္သလို၊ အခြင့္သာရင္ သာသလို ထင္တိုင္းၾကဲခ်င္တဲ့ စိတ္ မရွိေတာ့ဘူး။

ေလာဘ ေဒါသ အယုတ္တမာေတြကို လက္မခံရဘူး။ ေမြးျမဴေရးမလုပ္ဘဲ ပယ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမယ္။ ဘုရားသာသနာနဲ႔ အခြင့္ၾကံဳတဲ့အခါ သာသနာနဲ႔စပ္တဲ့ ကုသိုလ္အထြတ္အျမတ္ေတြကို ေလးေလးစားစား တန္ဖိုးထားျပီး လက္လႈပ္တိုင္း ေခါင္းလႈပ္တိုင္း ပါးစပ္လႈပ္တိုင္း ကုသိုလ္ရေအာင္ တန္ဖိုးထားရမယ္။

လူေကာင္း စိတ္ေကာင္း ဉာဏ္ေကာင္းျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ႏိုင္ၾကျပီး ဉာဏ္ေကာင္းက ပို႔ေဆာင္သည့္ နိဗၺာန္သို႔ အျမန္ဆံုး မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ၾကပါေစ။

Posted by: mingala

Credit - Tin Maung Hlaing

ဖုန္းထဲကေန ေဆာ့၀ဲေတြ အလြယ္တကူ ေဒါင္းလုပ္ယူခ်င္ရင္ ဒီေဆာ့၀ဲထည့္ပါ

Mssk.apk- http://www16.zippyshare.com/v/57588065/file.html
Mssk.apk- https://play.google.com/store/apps/details?id=mssk.new

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ေထ႐ုပတၱိ ဖတ္ခ်င္ရင္



သကၠရာဇ္ ၁၂၆၁ ခုႏွစ္၊ နတ္ေတာ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁၁) ရက္ ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ေန႔လည္ (၂) နာရီ မိနစ္ သံုးဆယ္အခ်ိန္တြင္ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ရြာ၌ မုိးကုတ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အေလာင္း အလ်ာျဖစ္ေသာ သတုိ႔သား ရတနာကို ဖြားျမင္ေတာ္မူပါသည္။ ခမည္းေတာ္မွာ ဦးေအာင္ထြန္း ျဖစ္၍၊ မယ္ေတာ္မွာ ေဒၚေရႊအိတ္ ျဖစ္ပါသည္။ ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္တုိ႔မွာ ေဒသအေလ်ာက္ ေတာင္သူ လယ္သမား မ်ိဳး႐ိုးျဖစ္ၾက၍ သမၼအာဇိ၀ လုပ္ငန္းျဖင့္ လုပ္ကိုင္ေနထိုင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကေလသည္။
ေမြးဖြားရာဇာတိေျမ (ဥယ်ာဥ္ေတာ္ရြာ)
ဥယ်ာဥ္ေတာ္ရြာကား၊ အမရပူရၿမိဳ႕တည္ နန္းတည္ ဗဒံုးမင္းေခတ္ ဘိုးေတာ္ဦး၀ိုင္းလက္ထက္ ေတာ္အခါက သီးပင္မ်ိဳးစံု စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ (မဟာသီရိနႏၵာ၀ံ)
ေခၚ ဥယ်ာဥ္ေနရာ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေလ သည္။ အမရပူရေခတ္မွ မန္းရတနာပံုေခတ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေလေသာအခါ ဥယ်ာဥ္ေတာ္သည္ ရြာအျဖစ္ သုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ေလသည္။ယခု မႏၲေလးတိုင္း၊ ျမစ္ငယ္ၿမိဳ႕နယ္ (ဒု႒၀တီ) ေခၚ ျမစ္ငယ္ျမစ္၏ တစ္ဖက္ကမ္းတြင္ တည္ရွိေနပါသည္။ မယ္ေတာ္ ေဒၚေရႊအိတ္သည္ ဆရာေတာ္ အေလာင္းအလ်ာကို ဖြားျမင္သည္အထိ (ကိုးပါး သီလ) ေစာင့္ထိန္းကာ တရားစာေပျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္လြန္ေစသည္။ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ေန႔သင့္နံသင့္အားျဖင့္ သတုိ႔သား၏နာမည္ကို (ေမာင္လွေဘာ္) ဟု အမည္ကင္ပြန္းတပ္ၾကေလသည္။
ေက်ာင္းအပ္မဂၤလာ ခ်ိန္အခါ
ေမာင္လွေဘာ္သည္ ေလးႏွစ္သားအရြယ္သို႔ ေရာက္ရွိေသာအခါ၊ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ရြာရွိ မူလတန္း ေက်ာင္း၌ ေက်ာင္းဆရာႀကီး "ဦးစံရ" ထံတြင္ အပ္ႏွံထားရွိ၍၊ ၄ တန္းအထိမွ်သာ ပညာသင္ၾကား ရေလသည္။
ရွင္သာမေဏျပဳျခင္း
အသက္ (၉) ႏွစ္သားအရြယ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေသာအခါ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ရြာရွိ ေဂြးပင္ေတာရေက်ာင္း ဆရာေတာ္ ဦးဇာဂရအရွင္ျမတ္ကို ဥပဇၩာယ္ျပဳ၍ ရွင္သာမေဏအျဖစ္သုိ႔ သြတ္သြင္းခ်ီးေျမႇာက္ၾက ေလသည္။ဘြဲ႕ေတာ္မွာ ဗုဒၶဟူးသားျဖစ္၍ ရွင္၀ိမလဟု မွည့္ေခၚေစေလသတည္း။ သဒၵါ၊ သၿဂႋဳဟ္စေသာ အေျခခံစာ၀ါမ်ားကို ႀကိဳးစားသင္ယူ၍ ဆရာ၀တ္မ်ားကိုလည္း ေက်ပြန္လွ၏။ အေဟာအေျပာ ငယ္ငယ္ကပင္ ေကာင္းမြန္လွ၍ လာဘ္လာဘေပါမ်ားၿပီး ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေနသျဖင့္ ဆရာဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ ရပ္သူရြာသား ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမ မ်ားက ကိုရင္သီ၀လိဟုပင္ ေခၚစမွတ္ျပဳၾကေလသည္။
သကၤန္းေတာ္ကို ပ်ားစြဲျခင္း (ပထမအႀကိမ္)
222
ကိုရင္၀ိမလ (၁၂) ႏွစ္အရြယ္သို႔ ေရာက္ရွိေသာႏွစ္ တစ္ေန႔ေသာ အခ်ိန္တြင္ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ရြာ၊ ေဂြးပင္ေတာရေက်ာင္းေပၚတြင္ ကိုရင္၏ သကၤန္းမ်ားကို တန္းေပၚတြင္ ေခါက္တင္ထားရာ သကၤန္းမ်ားကို ပ်ားေကာင္မ်ားသည္ ၀ိုင္းအံုလာၿပီးလွ်င္ သိုက္အံုဖြဲ႕ကာ စြဲေနၾကေတာ့သည္။ ဤပ်ားမ်ားစြဲျခင္းအေၾကာင္းကို သိရွိရေသာ ေဂြးပင္ေတာရ ဆရာေတာ္ႀကီးက"သာမေဏ သည္ ေနာင္ေသာအခါတြင္ ဘုန္းကံႀကီးမားေသာ အေက်ာ္အေမာ္ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ျဖစ္လိမ့္မည္၊ တပည့္ ဒါယကာ ဒါယိကာမ အသိုက္အ၀န္းႀကီးမား၍ လူမ်ားစြာ၏ မွီခိုအားထားရာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္" ဟု နိမိတ္ဖတ္ၾကားေတာ္မူေလသည္။
အမရပူရၿမိဳ႕ မဂၤလာတိုက္သုိ႔ ပညာသင္ၾကားရန္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ခရီးထြက္ခဲ့ျခင္း
အခ်ိဳတြင္ ပ်ားသကာ တရားတြင္ အဘိဓမၼာရွင္၀ိမလသည္ မိမိ၏ဘုန္းေတာ္ႀကီး အိုမင္းမစြမ္းရွိလာသည္ႏွင့္ စာ၀ါမ်ားအခ်ိန္မွန္မွန္ သင္ၾကားခြင့္မရေတာ့ေပ။ ဒီအတိုင္းေနသြားရလွ်င္ စာတတ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးဟု ပူပန္ေန၏။ အစ္မႀကီးအရင္းျဖစ္သူ သီလရွင္ ေဒၚသုစာရီသည္ အမရပူရၿမိဳ႕ မဂၤလာေက်ာင္းတိုက္၌ အဘိဓမၼအရာတြင္ လြန္စြာထင္ရွားေသာ ပထမ ေက်ာ္ဆရာႀကီး ဦးအုန္းထံေမွာက္၌ ပညာသင္ေရာက္ လ်က္ ရွိေနေလသည္။ အစ္မျဖစ္သူ၏ ေျပာစကားအရ ရွင္၀ိမလသည္ ၿမိဳ႕တက္လာ အဘိဓမၼသင္လိုစိတ္မ်ား တဖြားဖြား ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေလသည္။ မိဘႏွင့္ ဆရာသမားမ်ားအား ခြင့္ပန္ေလွ်ာက္ထားရာ ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္တိုင္ေအာင္ ခြင့္မျပဳၾက၍ အမရပူရသုိ႔ တိတ္တဆိတ္ တစ္ကိုယ္ေတာ္ ထြက္လာခဲ့ေလေတာ့သည္။ မိဘမ်ား သတင္းၾကားၾက၍ လိုက္ေခၚၾကေသာ္လည္း ျပန္မလိုက္ေတာ့ဘဲ တရားေဟာကာသာ ျပန္လႊတ္လိုက္ ေလေတာ့သည္။ အစ္မ သီလရွင္ဆရာႏွင့္ ေဒၚပုည၊ ေဒၚ၀ိစာရီတုိ႔က မဂၤလာတိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးသုဇာတ အထံေတာ္သုိ႔ အပ္ႏွံၾကေလသည္။ ကိုရင္၀ိမလသည္ မဂၤလာတိုက္ မကုဋေက်ာင္းငယ္တြင္ ေနထိုင္ ရေလသည္။ မကုဋဟူသည္ကား အထြတ္အထိပ္ပင္တည္း။
မဂၤလာတိုက္
မဂၤလာတိုက္ကား သာမညဌာန မဟုတ္ပါေခ်။ ဘူမိနက္သန္ ေအာင္ေျမမွန္ေသာ ေနရာျဖစ္ ေလသည္။ အမရပူရတြင္ ဘိုးေတာ္ဦး၀ိုင္း နန္းတည္မည္ရွိေသာအခါ အမတ္ႀကီး ဦးေပၚဦးႏွင့္တကြ မင္းႀကီးေလးပါး၊ ျမင္းသည္ေတာ္မ်ားႏွင့္ ဗိသုကာ တစ္ရာေက်ာ္တုိ႔ စခန္းခ်တည္းခိုကာ မဂၤလာ အခ်ိန္ကို ေစာင့္ဆိုင္းေနခဲ့ၾကေသာ ေနရာဌာနျဖစ္သည့္အျပင္ ေရွးမင္းမ်ားလက္ထက္ေတာ္အခါက နာမည္ေက်ာ္ၾကက္သြန္ခင္း ေတာရေက်ာင္းတိုက္ ေနရာေဟာင္းလည္း ျဖစ္ေလသည္။ သီလ၀ိေသာဓနိက်မ္း၌ ၾကက္သြန္ခင္း ဆရာေတာ္သည္ ပဋိပတ္အရာ၌ ထင္ရွားေက်ာ္ေစာေသာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္း၊ အက်င့္သိကၡာႏွင့္လည္းေကာင္း၊ မင္းစုိးရာဇာ စသည္တုိ႔ႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ လည္းေကာင္း တင္းတင္းရင္းရင္းရွိလွ၍ ဆရာေတာ္၏ အရွိန္အ၀ါသည္ အလြန္တရာ ႀကီးမားေတာ္မူေလသည္။ ပဋိပတ္အရာတြင္ အရြယ္တူ ဆရာေတာ္မ်ားကပင္ ေလွ်ာက္ထားရေသာ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ျဖစ္ေလသည္ စသည္ျဖင့္ ေရးသားထားသည္ကိုေတြ႕ရွိ ရေလသည္။ ရွင္၀ိမလကား မိမိေနရာေဟာင္း ၾကက္သြန္ခင္းေက်ာင္းတုိက္သုိ႔ ျပန္ေရာက္လာျခင္းေပေလာ။ ရွင္၀ိမလသည္ မဂၤလာတိုက္ ဆရာေတာ္ႏွင့္ မင္းတုန္း၊ သီေပါ၊ ၿဗိတိသွ်ေခတ္ သံုးေခတ္တြင္ အဘိဓမၼာပညာမ်ားကို ႀကိဳးစား၍ သင္ယူေလေတာ့သည္။ ရွင္၀ိမလ၏ ဥပုသ္ဇရပ္မ်ားတြင္ တရားေဟာေကာင္းသည္ဟု တစ္စတစ္စႏွင့္ ေက်ာ္ၾကား လာသျဖင့္ ပညာေရးေႏွာင့္ေနမည္ကို စုိးေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးက တရားေဟာမႈကို ပိတ္ပင္ထားရ ေလသည္။ ကိုရင္ဘ၀ႏွင့္ပင္ ဆရာႀကီးဦးအုန္း၏ အဘိဓမၼာအေမြကို အတြင္း က်က်ရရွိထားသူ ျဖစ္ေလ ေတာ့သည္။
ဒုတိယအႀကိမ္ ပ်ားစြဲရျခင္း
ရွင္၀ိမလ သက္ေတာ္ (၂၀) ရွိေလေသာအခါ၊ ၁၂၈၁ ခု၊ ၀ါဆိုလဆန္း (၈) ရက္ေန႔တြင္ မဂၤလာတိုက္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား ဥပဇၩာယ္ျပဳ၍ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေတာ္ မူေလသည္။ ရဟန္းဒါယကာမ်ားမွာ အမရပူရၿမိဳ႕၊ အုိးေတာ္ရပ္၊ ကုန္သည္ႀကီး ဦး၀မ္းႏွင့္ ဇနီးေဒၚေဒၚေစာ တုိ႔ ျဖစ္ၾကေလသည္။ ရဟန္းခံယူေသာေန႔၊ သိမ္မွထြက္ေတာ္မူကာ မိမိေနထိုင္ရာ မကုဋေက်ာင္းေပၚတြင္ (ယခုစႀကၤ ေက်ာင္း ေျမာက္ဘက္ဘံုေက်ာင္းေနရာ) သကၤန္းမ်ား ေခြၽးစိုရႊဲေနသျဖင့္ ခဏတစ္ျဖဳတ္ တန္းေပၚတြင္ တင္လွမ္းထားရာ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းမွာပင္ ပ်ားေပါင္းမ်ားစြာ ပ်ံသန္းလာၿပီးလွ်င္ အသိုက္အအံုလုပ္ကာ ၀ဲၾကပ်ံၾကေလသည္။ (ဒုတိယမၸိ သကၤန္းမ်ားကို ပ်ားစြဲျခင္း ျဖစ္သည္)။ လူတုိ႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာ အခ်ိဳၿမိန္ဆံုးေသာ ေဆးအာဟာရကို ျဖည့္စြမ္းေပးႏိုင္ၾက သူမ်ားမွာ ပ်ားသတၱ၀ါတုိ႔ပင္ မဟုတ္ပါေလာ။ ထုိျဖစ္ရပ္ကို ကိုယ္ေတြ႕ႀကံဳရေသာ အမရပူရၿမိဳ႕ ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးဆရာေတာ္ႀကီးက ပုဗၺနိမိတ္ ဖတ္ေတာ္မူသည္မွာ "ယခုဘ၀တြင္မွာပင္ တရားထူးတရားျမတ္မ်ားကို ရရွိႏိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ထူး ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ျဖစ္ရလိမ့္မယ္"ဟု ဖြင့္ဟမိန္႔ဆိုေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
ဒုတိယအႀကိမ္ သိမ္ထပ္သိကၡာတင္ မဂၤလာ
၁၂၈၃ ခုႏွစ္တြင္ အစ္မျဖစ္သူ သီလရွင္ ေဒၚသုစာရီႏွင့္ စာသင္ဖက္ျဖစ္ေသာ (မုိးကုတ္ၿမိဳ႕သူ) သီလရွင္ ေဒၚ၀ိစာရီတုိ႔က သိမ္ထပ္ မဂၤလာျပဳၾကျပန္သည္။ ဤအခ်က္သည္ပင္လွ်င္ မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ဟူေသာ အမည္ေတာ္ကို ေခၚေ၀ၚႏိုင္ရန္ အေျခခံအေၾကာင္းတစ္းရပ္ ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။ ထုိအခ်ိန္အခါတြင္ ပထမေက်ာ္ဆရာႀကီးဦးအုန္းက မိမိကိုယ္စား ဦးပဥၥင္း ဦး၀ိမလအား အဘိဓမၼာည၀ါမ်ားကို စမ္းသပ္ပို႔ခ်ခိုင္းေလသည္။ ေန႔လည္အခါတြင္မူ မႏၲေလးၿမိဳ႕သို႔ ရထားျဖင့္သြား ေရာက္ကာ စာေပ ပဋိကတ္ေတာ္မ်ား ္ယူေတာ္မူရေလသည္။ စာ၀ါလိုက္ခဲ့ရေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားအား ေခမာသီ၀ံေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္၊ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ ဦးခႏၲီႏွင့္ ဆရာေတာ္ ဦးၾကည္တုိ႔ျဖစ္ၾကေလသည္။
ေက်ာင္းထိုင္စာခ် ဘုန္းႀကီး
၁၂၈၆ ခုႏွစ္တြင္ မဂၤလာေက်ာင္းတိုက္အတြင္း အလယ္ပိဋကတ္ တုိက္ေက်ာင္းႀကီး၌ ေက်ာင္းထိုင္စာခ် ျဖစ္ေတာ္မူကာ ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ေက်ာ္မွ် အထူးသျဖင့္ အဘိဓမၼာည၀ါက်မ္းမ်ား ကို ပို႔ခ်ေတာ္မူေလသည္။ မာတိကာ၊ ဓာတုကထာႏွင့္ ယမိုက္ပ႒ာန္း သံုးက်မ္းတုိ႔ကို တစ္ႏွစ္လွ်င္ သံုးႀကိမ္စီ ပုိ႔ခ်ေတာ္ မူေလရာ၊ စာလိုက္ သံဃာမ်ားမွာ ၃၀၀-၄၀၀ ပင္ ရွိၾကသျဖင့္ ေက်ာင္းေပၚ၌ ေနရာထိုင္ခင္းမလံု ေလာက္ေတာ့၍ ေက်ာင္းေဘးရွိ မယ္ဇယ္ပင္မ်ား၏ အရိပ္အာ၀ါသကို ခိုလႈံကာ စာ၀ါမ်ားကို လိုက္နာၾကရေလသည္။စာခ်ဆရာေတာ္ ဦး၀ိမလႏွင့္ အဘိဓမၼာည၀ါသတင္းမ်ားသည္ တစ္ျပည္လံုးရွိ သံဃာ့ေလာက ၌ မသိသူမရွိသေလာက္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကား သြားေလေတာ့သည္။ ေတာင္ၿမိဳ႕မွာ မေနဖူးလွ်င္ အဘိဓမၼ မတတ္ဟုပင္ ဆုိစမွတ္ျပဳၾကေလသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဆရာေတာ္ ဦး၀ိမလသည္ ပထမေက်ာ္ဆရာႀကီးဦးအုန္း လက္စမသတ္ခဲ့ရေသာ နာမည္ေက်ာ္ အဘိဓမၼာ တံခြန္က်မ္းႀကီးကိုလည္း လက္စသတ္ ေရးသားေတာ္မူေလသည္။ ၎င္းေနာက္ ဆရာေတာ္ဦး၀ိမလသည္ ယမကမဥၥရီက်မ္းႏွင့္ ပုထုဇနအလင္းျပ က်မ္းမ်ားကို လည္း ျပဳစုေတာ္မူေလသည္။
မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဦး၀ိမလ၏ အဘိဓမၼာပ်ားလဘို႔တုိ႔သည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ပင္ ေသာက္စုိ႔၍ မကုန္ႏိုင္ပါေခ်တကား။
စာခ် ဓမၼကထိက ဦး၀ိမလ
ဆရာေတာ္ ဦး၀ိမလသည္ စာသင္သား ရဟန္းေတာ္မ်ားအား စာေပပုိ႔ခ်ေတာ္မူလ်က္ပင္ တစ္ဖက္မွလည္း လူဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားအား အဘိဓမၼာတရားမ်ားကို ေဟာၾကားျပသေတာ္မူ ေလသည္။ လူဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားအား အဘိဓမၼတရားမ်ားကို ေဟာၾကားျပသေတာ္မူေလသည္။ လူဒါယကာ အခ်ိဳ႕က တရားနာ႐ံုမွ် အားမရေသးဘဲ၊ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ပို႔ခ်ေတာ္မူေသာ အဘိဓမၼာည၀ါမ်ားကိုပင္ လာေရာက္နာယူၾကေလသည္။
ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမ်ား၏ မိန္႔ခြန္းေတာ္
"ေမာင္ပဥၥင္း စာခ်ရတာဟာ ကုသိုလ္ရ႐ံုပဲရွိတယ္၊ တရားေဟာရတာလဲ ကုသိုလ္ရ႐ံုေလာက္ပဲ ရွိတယ္၊ မိမိကိုယ္တိုင္ ဦးစြာပထမ ၀ိဇၨာအသိဥာဏ္နဲ႔ ကိစၥၿပီးေအာင္ ေဆာင္ရြက္လုပ္ကိုင္ပါဦး၊ ေနာက္က်မွ ေဟာမႈေျပာမႈတုိ႔ကို ျပဳလုပ္တာေပါ့" ဟု ...သကၤန္းပ်ားစြဲနိမိတ္ကို ဖတ္ၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ေအာင္ျခင္း ရွစ္ပါးဆရာေတာ္ႀကီးက ေနာင္ အနာဂတ္အေရးကို ေမွ်ာ္ေတြးေထာင့္ခ်င့္ေတာ္မူလ်က္ တရားေဟာျခင္းႏွင့္ စာခ်ေနျခင္းတုိ႔ကို ဟန္႔တားေတာ္မူေလသည္။ ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဆံုးမၾသ၀ါဒကို မေမွ်ာ္လင့္ဘဲႏွင့္ ျဖဳန္းခနဲၾကားလိုက္ရ ေသာအခါ ဦးပဥၥင္းဦး၀ိမလ၏ စိတ္ထဲ၌နင့္ခနဲ ျဖစ္သြားကာ သံေ၀ဂမ်ား ၀င္ေရာက္လာေလေတာ့သည္။ ထုိအခ်ိန္မွစတင္ကာ ညဥ့္အခါမ်ား၌ အခ်ိန္ထားေတာ္မူကာ ၀ိပႆနာ ဘာ၀နာအလုပ္ကို အားထုတ္ႀကိဳးစားေတာ္မူရေလသည္။ သိတတ္သူမ်ားအဖုိ႔ သတိေပးရသည္မွာ လြယ္ကူလွပါေပသည္။ မဂၤလာတရားေတာ္၌ ေသာ၀စၥႆတာ ဂုဏ္ဆိုသည္မွာ ဤကဲ့သို႔ေသာ နားေထာင္လြယ္ေသာ ဂုဏ္မဂၤလာပင္ျဖစ္ေလသည္။ အေဟာေကာင္း အေျပာေကာင္း စာခ်ေကာင္းဟူေသာ ယာယီအေကာင္းမ်ားကို မေရွာင္လႊဲသာ ေသးသျဖင့္ အားလပ္ေသာအခ်ိန္ မရွိလွ၍ က်ိန္းစက္ခ်ိန္မွ ဖဲ့ယူေတာ္မူကာ ပဓာနအလုပ္ေခၚ ၀ိပႆနာ အလုပ္ကိုလုပ္မိေအာင္ လုပ္ယူေနရေတာ့၏။ ထုိအခ်ိန္ ထိုအခါေလာက္ကပင္ ဆရာေတာ္၏ ၀ိပႆနာအဆင့္သည္ တေဗၺာ" ဟူေသာ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ၀ိပႆနာအရာ ဆရာေကာင္း ရွာမွီးရမည္ဟူေသာ ထံုးကို ႏွလံုး၌ ထားေတာ္မူလ်က္ ကလ်ာဏမိတၱ စစ္မွန္ေသာ ဆရာေကာင္း ဆရာမြန္မ်ားကို မႏၲေလး၊ မံုရြာ၊ မင္းကြန္းစေသာ ေနရာဌာနမ်ားသုိ႔ တရားရွာမွီးသြားေရာက္ကာ တရားဘာ၀နာလုပ္ငန္းမ်ားကို ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ေတာ္မူေလသည္။
ဆရာေတာ္၏ ေဟာဟန္မ်ား
ဆရာေတာ္သည္ လူတုိ႔၏စ႐ိုက္အထာ သကၠာယဒိ႒ိကို မ်ားစြာေပၚလြင္ေအာင္ အညီႇအတြယ္ မ်ား ရွင္းလင္းေအာင္ ႀကိဳတင္ခြာႏိုင္သမွ် ခြာေပးေတာ္မူေလ့ရွိသည္။ မည္ကဲ့သုိ႔ပင္ ဂုဏ္ရွိရွိ ညႇာတာေထာက္ထားေတာ္မူေလ့ရွိေတာ္မမူဘဲ၊ တင္းတင္းရင္းရင္း တိုက္႐ိုက္ပင္ လက္ၫိႈးထုိးကာ ေဟာေျပာေလ့ရွိသည္။ ၀ိပႆနာအလုပ္ မခိုင္ေသးမီ တစ္သံသရာလံုးက စြဲခ်က္ နာလာခဲ့ရေသာ ဒိ႒ိမ်ားကို အရင္ခြာလွီးေတာ္မူေလသည္။ သုိ႔မွလည္း တရားခရီးေပါက္သည္ဟု ယူဆေတာ္မူေလသည္။ ဒိ႒ိကိုမခြာဘဲ ဒိ႒ိတန္းလန္းနဲ႔ ၀ိပႆနာ႐ႈလွ်င္ (ဒုဗၺလ၀ိပႆနာ) အားနည္းေသာ ၀ိပႆနာ ျဖစ္၍ မဂ္ဖုိလ္ မေရာက္ႏိုင္။ ထုိဒိ႒ိအစြဲမွာလည္း ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ကိုသာ နာနာဖိ၍ ထပ္ခ်ည္တလဲလဲ နားစြဲအီသြားေအာင္ ေဟာေတာ္မူေလသည္။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္တရားေတာ္ကို မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားစာအုပ္ေတြကို ဖတ္ၾကည့္မိေတာ့မွ ပဲ နားလည္ေတာ့တယ္ဟု စာတတ္ေပတတ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ားကပင္ ခ်ီးက်ဴးရေလာက္ေအာင္ ရွင္းလင္း လွပါေပ၏။ မိလိႏၵမင္းႀကီး လက္ထက္ေတာ္အခါတြင္ ရဟႏၲာ အမ်ားပင္ရွိေသာ္လည္း "ရွင္နာဂသိန္" သည္သာလွ်င္ ဥပမာ၊ ဥပေမယ်၊ ယုတၱိ သာဓကတုိ႔ျဖင့္ ေျဖရွင္းႏိုင္သကဲ့သုိ႔ပင္ ရွိေတာ့သည္။ အေျပာအေဟာ အကတ္အသတ္ ေနရာမ်ားကိုပင္ ရွင္းလင္းလြယ္ကူေအာင္ ေဟာျပေပးေတာ္ မူတတ္သျဖင့္ ဒီေခတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ "အရွင္ကုမာရကႆပ" ပင္ျဖစ္၍ သာလြန္သူကို မဆိုထားဘိ အလားတူေပၚထြက္ရန္ပင္ မလြယ္ပါေခ် ... ဟု ယေန႔ထင္ရွားေနေသာ စာမ်က္ႏွာ ၆၈၀ ခန္႔ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပဋိပတၱိသာသနာ၀င္ ရဟႏၲာႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ထူးမ်ားတြင္ တအံ့တၾသခ်ီးက်ဴးထားသည္ကို ဖတ္႐ႈရပါသည္။
မင္းကြန္းကမိုးကုတ္ေခ်ာင္း
ဆရာေတာ္သည္ ၁၂၈၆ ခုႏွစ္မွစ၍ အစ္မႀကီး ေဒၚသုစာရီႏွင့္ စာသင္ဖက္ျဖစ္သူ ေဒၚ၀ိစာရီတုိ႔၏ ပင့္ေလွ်ာက္ခ်က္ကို လက္ခံေတာ္မူကာ ေဆာင္းရာသီေလးလတြင္ မင္းကြန္းမိုးကုတ္ေခ်ာင္း၌ စာ၀ါမ်ားပို႔ ခ်ေတာ္မူေလသည္။ ထုိမင္းကြန္း မိုးကုတ္ေခ်ာင္း၌ ဆရာေတာ္ကို အစြဲျပဳလ်က္ ဇရပ္တန္ေဆာင္း၊ ဂူေက်ာင္းျပာသာဒ္၊ ေရတြင္းေရကန္မ်ား တစ္ေန႔တစ္ျခား စည္ကားလာေလေတာ့ သည္။
လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီး၏ ပလႅင္ေပၚသုိ႔ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ေရာက္ရွိျခင္း
အခ်ိန္ကား ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာ ေဒသမ်ားတြင္ အဘိဓမၼာ တရားပြဲႀကီးမ်ား အလြန္ေခတ္ စားလာေသာ အခ်ိန္အခါ ျဖစ္ေလသည္။ လယ္တီဆရာေတာ္ႏွင့္တကြ တပည့္ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ လယ္တီဦးပဒုမ ေသကၡ်ေတာင္ ဦးတိေလာကစေသာ ႏိုင္ငံေက်ာ္ ဓမၼကထိက မေထရ္ႀကီးမ်ား တစ္ပါးဆင္း တစ္ပါးတက္ျဖင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူေလ့ရွိၾကသည္။ ၁၂၉၁ ခုႏွစ္တြင္မူ၊ ေညာင္ေလးပင္ၿမိဳ႕ ျပည္လံုးခ်မ္းသာဘုရား၌ ႏွစ္စဥ္က်င္းပၿမဲ အဘိဓမၼာ တရားပြဲအတြက္ စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုး ဇမၺဳပတိေခ်ာင္ လယ္တီဦးပဒုမဆရာေတာ္အား လာေရာက္ပင့္ၾက ရာ ဆရာေတာ္ ဦးဒုမက "ငါ့မွာ သြက္ခ်ာပါဒျဖစ္ေနၿပီ၊ ငါတရားမေဟာႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ႔ အဘိဓမၼာတရားပြဲႏွင့္ ထိုက္တန္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေလး တစ္ပါးေတာ့ ငါေတြ႕ထားတယ္၊ ၀ါကေတာ့ ၁၀-၀ါ ေလာက္ပဲရွိေသးတယ္" ဟုဆိုကာ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ကို ညႊန္ၾကားလိုက္ေလေတာ့ သည္။ ေနာက္ႏွစ္ ၁၂၉၂ ခုႏွစ္ကစတင္၍ ႏွစ္စဥ္ တေပါင္းလဆန္း (၈)ရက္ေန႔တိုင္း ေညာင္ေလးပင္ တရားပြဲႀကီးသုိ႔ ၾကြေရာက္ ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူရေလသည္။
ေညာင္ေလးပင္တရားပြဲ
ဘုန္းႀကီးက စာေပကိုသာ ပို႔ခ်ေနတာပါ၊ ယခုလို မ႑ပ္ႀကီးေတြ ထုိးၿပီး မေဟာဖူးေသး ပါဘူး" ဟု ခပ္႐ို႕႐ို႕ျဖင့္ စတင္ပြဲထြက္လာခဲ့ေသာ္လည္း "မုိးကုတ္ဆရာေတာ္၏ အဘိဓမၼာပန္း၀တ္ ရည္" ကို ေညာင္ေလးပင္ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားႏွင့္တကြ တရားနာပရိသတ္ အားလံုးတုိ႔သည္ စြဲမွတ္၍သာ ေနၾကေလေတာ့၏။ မူလပဏၰာသမဟာေဂါသိဂၤသုတ္၌ အဘိဓမၼာကို ေဆြးေႏြးေဟာၾကားႏိုင္ေသာ ရဟန္းသည္ သာလွ်င္ အင္ၾကင္းေတာ ပမာသာသနာေတာ္အား တင့္တယ္ေစႏိုင္သူျဖစ္သည္ဟု အရွင္ေမာဂၢလာန္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီးက သူ၏ ထင္ျမင္ခ်က္ကို ေဟာျပေတာ္မူဖူး၏။ အ႒ကထာ ဆရာကလည္း အဘိဓမၼာသဘာ၀ကို ေဟာပႏိုင္ေသာ ဓမၼကထိကသာလွ်င္ သာသနာ့က်က္သေရေဆာင္ ဓမၼကထိကအစစ္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို ဖြင့္ဆိုေတာ္မူေလသည္။ ေရွးအခါက အဆိုပါေညာင္ေလးပင္ၿမိဳ႕ တရားပြဲကား ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဇာတ္႐ုပ္ေသးမ်ားျဖင့္ က်င္းပေလ့ရွိၾကရာ လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက ..."တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ ငရဲရွာ လူ႕ရြာဘုရားပြဲ မလုပ္ၾကပါနဲ႔ကြာ" ဟု မိန္႔ဆိုေတာ္မူရာမွ ေပၚေပါက္ လာခဲ့ေသာ အဘိဓမၼာတရားပြဲႀကီး ျဖစ္ေလသည္။ စင္စစ္ ထုိပလ’င္သည္ကား လယ္တီဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ တစ္ခုတည္းေသာ ဓမၼာသနတရားပလ’င္ေတာ္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။ အစားထိုး၍ မရေလာက္ေတာ့ဘူးဟု ထင္မွတ္ေနၾကရာမွ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္သည္ လယ္တီ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အဘိဓမၼာအေမြအႏွစ္ ပဋိပတ္အေမြကို ဆက္လက္လႊဲေျပာင္းယူလိုက္ကာ ႏိုင္ငံေက်ာ္ဓမၼကထိကအျဖစ္သုိ႔ တစ္ဟုန္ထိုးအရွိန္ျမႇင့္ကာ ေရာက္လာခဲ့ေပသည္။ ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ၀နပၸဂုေမၺသံုးေထြပိဋကတ္ ငါးရပ္နိကာယ္ ေရာင္စံုျခယ္ေသာ အသြယ္သြယ္ အဖံုဖံု ပန္းရဂံုမွ ထံုနံ႔သင္းၾကည္ပန္း၀တ္ရည္တုိ႔ကို ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၀အီေအာင္ ေသာက္စုိ႔ၿပီးကာမွ ေ၀ေနယ်မ်ားစြာတုိ႔အတြက္ အဘိဓမၼာ ပ်ားလဘို႔ရည္တုိ႔ကို ေသာက္စို႔မကုန္ေအာင္ တည္ခင္း၍ ေကြၽးေတာ္မူေလသတည္း။
မိုးကုတ္ဆရာေတာ္၏ ဉာဏဒႆန ၀ိသုဒၶိ
၁၂၉၄ ခုႏွစ္မွစတင္ကာ ဆရာေတာ္သည္ မုိးကုတ္ၿမိဳ႕မွ ေက်ာင္းဒါယကာႀကီး ဦးလယ္+ ဇနီး ေဒၚသိုင္းၿခံဳတုိ႔၏ ပင့္ေလွ်ာက္ခ်က္အရ ႏွစ္စဥ္ပင္ ႀကြေရာက္ေတာ္မူကာ တရားေဟာေတာ္မူရသည္။ တရားနာ ပရိသတ္မ်ား တစ္ေန႔တစ္ျခား မ်ားျပားကာ ပန္ခ်ာပီ၊ ူဂ်ာရတိစေသာ လူမ်ိဳးျခားမ်ားပင္ ၀ိပႆနာစခန္းသို႔ ၀င္ေရာက္လာၾကေလသည္။ ၁၃၁၆ ခုႏွစ္တြင္ ဆရာေတာ္အား ေဒၚေဒၚအံု၊ ေဒၚေဒၚဖံုတုိ႔က မုိးကုတ္ၿမိဳ႕တြင္ "မဂၤလာတိုက္" ဟု ကမၸည္းထိုးကာ တိုက္ေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းေတာ္မူ၏။ (၁၃၀၃ ခုႏွစ္မွစ၍ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးအတြင္း မိုးကုတ္ၿမိဳ႕၌ သီတင္းသံုး ေနထိုင္ေတာ္မူ ေလသည္)။ ဆရာေတာ္သည္ မည္သည့္ၿမိဳ႕၌ပင္ သီတင္းသံုးသံုးေန႔စဥ္အခ်ိန္ဇယားကို အတိအက် ေရးဆြဲ ေနထိုင္ေလ့ရွိ၏။ ဘုရား၀တ္ျပဳခ်ိန္၊ တရား ဘာ၀နာပြားမ်ားခ်ိန္၊ တရားေဟာေနခ်ိန္၊ စာခ်ခ်ိန္၊ လမ္းေလွ်ာက္ခ်ိန္၊ ဆြမ္းဘုန္းေပးခ်ိန္မ်ားကို အတိအက်ပင္ ျပဳလုပ္ေတာ္မူသည္မွာ အလြန္ထူးျခား ေတာ္မူလွသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးအတြင္းက မုိးကုတ္ၿမိဳ႕ သုႆာန္ေက်ာင္း၌ ေခတၱမွ် သီတင္းသံုးေတာ္မူ ကာ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္မွ ပို၍ စိတ္ခ်ရန္ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ၄ မိုင္ခန္႔ ေ၀းေသာေဘာ္ဘတန္႔ရြာသုိ႔ ႀကြေရာက္သီတင္းသံုးရျပန္ေလသည္။ ေဘာဘတန္႔ရြာသည္ ေပ ၄၀၀၀ ေက်ာ္ျမင့္ေသာ ေတာင္ေပၚရြာကေလး ျဖစ္သည္။ သဘာ၀ အေလွ်ာက္ ျဖစ္ေနေသာ ေက်ာက္လိုဏ္ဂူမ်ားရွိေလရာ ဆရာေတာ္အတြက္ အခြင့္ေကာင္းႀကီးတစ္ခု ျဖစ္ေနေတာ့၏။ ေဒၚေဒၚအံု၊ ေဒၚေဒၚဖံုစေသာ ဆြမ္းဒါယိကာမမ်ားကလည္း တရားနာရင္း တရားထိုင္ရင္း ၀တ္ျပဳရင္း ထုိရြာကေလးသုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕လာၾကျပန္ရာ၊ နတ္တုိ႔ဖန္ ေရကန္အသင့္ ၾကာအသင့္ဆို သကဲ့သုိ႔ ျဖစ္သြားေတာ့၏။ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးအတြင္းက ေသၾက ေၾကၾက ငတ္ၾက လုၾက စားရမယ့္ေသာက္ရမယ့္ ၀တ္ရမယ့္ ၀ိပတၱိကာလဆိုးႀကီးကား ဆရာေတာ္အတြက္ သမၸတၱိဆိုက္လ်က္ရွိေတာ့သည္။ အခ်ိန္အခါႏွင့္ ဘ၀တန္ဖိုးကို သိၾကသူတုိ႔အတြက္ ေခတ္ႀကီးသည္ အၿမဲတမ္းေကာင္းေနေတာ့ ၏။ ကံေပးသမွ် မိမိတုိ႔ေနထိုင္ရေသာ ဌာနသည္လည္း နိဗၺာန္ဆိပ္ဦးပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။ ေဘာ္ဘတန္႔ရြာရွိ သယံဇာတေက်ာက္ဂူႀကီးသည္လည္း ဆရာေတာ္၏ နိဗၺာန္ဆိပ္ဦး တရားထူးရရာဌာနႀကီးတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။ စာခ်ရမႈ၊ ေဟာေျပာရမႈ၊ သံဃာအုပ္ခ်ဳပ္ရမႈ စေသာ ပလိေဗာဓ အေႏွာင္အဖြဲ႕တုိ႔ေၾကာင့္ ၀ိပႆနာလုပ္ငန္းအလုပ္ မတြင္ခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္အား ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးသည္ ဓားထမ္း၍ ေစာင့္ေပးေနသကဲ့သုိ႔ ရွိေတာ့၏။ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးသာ အကယ္၍မျဖစ္ခဲ့ေသာ္ ဆရာေတာ္၏ ရဟန္းကိစၥသည္ ထုိမွ်ေစာစီး စြာ ၿပီးေကာင္းမွၿပီးတန္ရာ၏။
ဆရာေတာ္၏ ထူးဆန္းေသာအိပ္မက္
ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးစအခ်ိန္ တစ္ခုေသာညတြင္ ဆရာေတာ္သည္ အိမ္မက္တစ္ခုကို မက္ေလသည္။ "သီဟိုဠ္ကြၽန္းသုိ႔ ေကာင္းကင္မွပ်ံကာ မဟာေစတီႀကီးကို ဖူးေျမာ္ကန္ေတာ့၍ ေစတီေတာ္ ႀကီးကို ျပဳျပင္သန္႔ရွင္းလ်က္ သာသနာျပဳရသည္" ဟု ျမင္မက္ေတာ္မူေလသည္။ မ်ားမၾကာမွီမွာပင္ သီဟိုဠ္ကြၽန္း မဟာေစတီ ေဂါပကအဖြဲ႕မွ ဆရာေတာ္ထံသုိ႔ ေတာင္းပန္ ေလွ်ာက္ထားေသာ စာတစ္ေစာင္ ေရာက္ရွိလာ၏။ ထုိစာ၏ အဓိပၸါယ္မွာကား၊ ခ်မ္းသာေသာ အရွင္ဘုရား၏ ဒါယကာမ်ားအား ေဟာေျပာကာ စိန္ဖူးေတာ္ကပ္လွဴရန္ အေၾကာင္းပင္ျဖစ္ေလသည္။ အဖုိးအနဂၣ ထိုက္တန္ေသာ စိန္ဖူးေတာ္ႀကီးကို ေက်ာက္မ်က္ရတနာမ်ား စီျခယ္ကာ တင္လွဴႏိုင္ခဲ့၏။
၁၃၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ေညာင္ေလးပင္၊ အမရပူရ၊ မႏၲေလးႏွင့္အထူးသျဖင့္ မုိးကုတ္က တပည့္ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားကို ႏိႈးေဆာ္ကာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္တေထာင္ေစတီေတာ္၌လည္း ရတနာစိန္ ဖူးေတာ္ကို တင္လွဴေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ဆရာေတာ္၏အိပ္မက္အတိုင္း အထြဋ္အထိပ္ သုိ႔ ဆိုက္ေရာက္ေတာ္မူကာ သာသနာျပဳႏိုင္ေသာ အရည္အခ်င္းမ်ား လံုး၀ဥႆံုၿပီးျပည့္စံု သြားေလ ေတာ့သည္။ ၁၃၁၄ ခုႏွစ္တြင္ အမရပူရသုိ႔ျပန္ေတာ္မူကာ သံဃာေမြးျမဴ စာခ်မႈမ်ားကို ရပ္ဆိုင္းေတာ္မူ ၍ တရားေဟာမႈကိုသာ ဦးစားေပးလ်က္ ပဋိစပတၱိသာသနာကို ျပဳေတာ္မူေလသည္။ မဂၤလာမဂၢင္ရိပ္သာဟုပင္ ကမၸည္းတပ္ကာ တရားဌာနႀကီးတစ္ခုဖြင့္ေတာ္မူ၏။ ေယာဂီမ်ား အတြက္ ေနရာေက်ာင္းကန္ ဇရပ္မ်ားလည္း သူ႕ထက္ငါ အၿပိဳင္အဆိုင္ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းၾကေလသည္။ ဆရာေတာ္၏ တရားပြဲတိုင္းတြင္ကား၊ ကားႀကီးကားငယ္တုိ႔ျဖင့္ တရားနာပရိသတ္ႀကိတ္ ႀကိတ္တုိးကာ ဘုရားပြဲေတာ္ႀကီးတမွ် စည္ကားေနေလေတာ့၏။
အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ကို အလွဴခံရရွိေတာ္မူျခင္း
၁၃၂၄ ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလဆန္း ၇ ရက္ (၈-၇-၆၂) ေန႔တြင္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတျမန္မာႏိုင္ငံ ေတာ္ ေတာ္လွန္ေရးအစုိးရ သာသနာေရးဦးစီးဌာနမွ လွဴဒါန္းဆက္ကပ္သည့္ (၁၉၆၂) ခုႏွစ္ အဂၢမဟာ ပ႑ိတ ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ကို အလွဴခံေတာ္မူသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရာ၌ လမ္းခရီးတြင္ ေညာင္ေလးပင္ၿမိဳ႕မွ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ား လည္း လိုက္ပါလ်က္ရွိရာ ေရွးယခင္ႏွစ္မ်ား ကဲ့သုိ႔ပင္ တရားေဟာ ၾကြေရာက္ေတာ္မူပါရန္ ေလွ်ာက္ထားၾကေသာအခါ ...။ ေအး ... ငါ့ရဲ႕႐ုပ္နာမ္ မၿပိဳကြဲေသးလုိ႔ အေၾကာင္းညီညြတ္လွ်င္ ခ်ီးျမႇင့္ရမွာေပါ့၊ အျမန္ဆံုး တရားေပါက္ေအာင္ အားထုတ္ၾက၊ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကျဖင့္ ေသဘက္ကို ဒုန္းစိုင္းေနၿပီ}} ဟု ဆံုးမေတာ္မူ၏။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔ေရာက္ရွိခိုက္ တရားမ်ားကိုလည္း ယခင္ကကဲ့သုိ႔ပင္ ေဟာေျပာခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္ မူေလသည္။
တစ္ေန႔ေသာအခါ ျမန္ေအာင္ ဦးတင္၊ ဟသၤာတ ဦးျမတုိ႔ႏွင့္ လမ္းေလွ်ာက္ေတာ္မူရာ ဟသၤာတ ဦးျမေအး "ေ၀ဒနာေက်ာ္ေအာင္လုပ္ထား၊ အေသက ဦးသြားလိမ့္မယ္ေနာ္၊ လုိရင္းကိုေျပာ ေနတယ္"ဟု သတိေပးေတာ္မူ၏။ ထုိႏွစ္ အမရပူရၿမိဳ႕ ပုထိုးေတာ္ႀကီးအနီး စႀကႍေလွ်ာက္သြားရင္း ေနာက္ကအတူပါလာေသာ ဦးေစာေမာင္အား "ငါရန္ကုန္က ျပန္လာတာ တစ္လပဲရွိေသးတယ္၊ ဟသၤာတဦးျမ တစ္ေယာက္ေတာ့ ေသၿပီ"ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ဦးျမကား "တပည့္ေတာ္လို ပန္းနာသမားက ေသခဲပါတယ္"ဟုပင္ ေလွ်ာက္ထားလိုက္ေသး ၏။ (သူေတာ္ေကာင္း ပုဂၢိဳလ္ႀကီးတုိ႔၏ မေနာအဇၩသယကား သိဖုိ႔ခက္ခဲလွသည္။ အနီးကပ္ေနေသာ္ လည္း သိခ်င္မွသိၾကသည္။ ေျဗာင္ဖြင့္၍ေျပာေသာ္လည္း မရိပ္စားမိၾက)။ ေမာင္ေစာေမာင္၊ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား ေျပာတဲ့စကားကို ေလးေလးနက္နက္မွတ္ေနာ္၊ အေၾကာင္းမဲ့ မေျပာဘူး။ "ရန္ကုန္က ဒါယကာ ဒါယိကာမေတြ ငါ့ဆီအေရာက္ ေနာက္က်သကြာ"ဟု လမ္းေလွ်ာက္ရင္း အမိန္႔ရွိရာ ... ဦးေစာေမာင္က ... "အရွင္ဘုရား ေရွ႕ႏွစ္ရန္ကုန္ၾကြဦးမွာလား" ဟု ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ ... "ဒါကေတာ့ ငါ့ခႏၶာကိုယ္က ေျပာပါလိမ့္မယ္ကြာ"ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

Credit - Tin Maung Hlaing



ဖုန္းထဲကေန ေဆာ့၀ဲေတြ အလြယ္တကူ ေဒါင္းလုပ္ယူခ်င္ရင္ ဒီေဆာ့၀ဲထည့္ပါ

Mssk.apk- http://www16.zippyshare.com/v/57588065/file.html
Mssk.apk- https://play.google.com/store/apps/details?id=mssk.new

ေတာင္တန္းသာသနာၿပဳဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရ အေၾကာင္း




ေတာင္တန္းသာသနာၿပဳဆရာေတာ္ဦးဥတၱမသာရ (သို ့)
မတၱာ၀ိဟာရီ ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာကို ၁၂၇၂ ခု၊ ျပာသုိ လျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္၊ (၁၅ ဇန္န၀ါရီ ၁၉၁၁)တနဂၤေႏြေန႔တြင္ စစ္ကုိင္းတုိင္း ဒီပဲယင္းၿမိဳ႕နယ္ ေႏြတြင္းကုန္းေက်းရြာ တြင္ ခမည္းေတာ္ ဦးဘိုးညိဳ မယ္ေတာ္ေဒၚေသးတာ မွ ဖြားၿမင္ခဲ႔သည္။၁၂၈၄ ခုႏွစ္တြင္ ႐ြာေက်ာင္း ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱဝိလာသကုိ ဥပဇၥ်ာယ္ ျပဳ၍ မိဘ ႏွစ္ပါး တုိ႕၏ ပစၥယာ ႏုဂၢဟျဖင့္ ရွင္သာမေဏ အျဖစ္ ေရာက္ေတာ္ မူသည္။ ၁၂၉၂ ခုႏွစ္၊ ေႏြတြင္းကုန္း႐ြာ ေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱဝိလာသကုိ ဥပဇၥ်ာယ္ ျပဳ၍ ရဟန္း အျဖစ္သုိ႕ ေရာက္ေတာ္မူသည္။
စာေပေလ႔လာ ဘ၀မွာ
ဆရာေတာ္သည္ မုံ႐ြာၿမိဳ႕ ေ႐ႊသိမ္ေတာ္တုိက္၊ မဟာ လယ္တီတုိက္၊ စစ္ကုိင္းေတာင္ မဟာ သမယေခ်ာင္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕ ခ်မ္းသာႀကီး ေျမာက္တုိက္၊ အမရပူရၿမိဳ႕ တူးေမာင္းတုိက္၊ ပခုကၠဴၿမိဳ႕ မဟာ ဝိသုတာ ရာမတုိက္ ဆရာေတာ္မ်ား ထံတြင္ ပိဋကတ္ က်မ္းစာမ်ား ကို တတ္စြမ္းသမွ် သင္ယူ ခဲ့သည္။ ေရွးေခတ္စာသင္နည္းအရ က်မ္းႀကီးေပါက္ သင္ယူ တတ္ေျမာက္ ေတာ္မူခဲ႔ၿပီး အဂၤလိပ္စာ၊ ခ်င္းစာေပ၊ ခ်င္းဘာသာ စကား တုိ႕ကုိလည္း ေလ့လာ တတ္ေျမာက္ ခဲ့သည္။ ရန္ကုန္တုိင္း ကမာ႐ြတ္ ၿမိဳ႕နယ္ ဝါဆုိေက်ာင္းႏွင့္ လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္ ေအာင္ခ်မ္းသာ ေက်ာင္းတုိ႕၌ စာဝါမ်ား ပုိ႔ခ်ခဲ့သည္။
သာသနာၿပဳတို႔ အတုယူစရာ
စာေပမ်ား သင္ယူတတ္ေၿမာက္ၿပီး၍ သပိတ္တလုံး ပိုက္ကာ ေတာထြက္ေတာ္မူခဲ႔သည္၊ နွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ကာလပတ္လုံး ခ်င္းေတာင္တန္းတေလ်ာက္ သာသနာၿပဳေတာ္မူၿပီး ရံဖန္ ရံခါမွသာ ၿပည္မႀကီးမွာ ဒကာဒကာမတို႔ ပင္႔ေလ်ာက္ခ်က္အရ ႀကြေ၇ာက္ ခ်ီးေၿမွာက္ေတာ္မူသည္၊
တဘ၀ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းခ်ိန္
၁၃၅၇ ခုႏွစ္၊ ျပာသုိလဆန္း ၇ရက္ (၂၇၊ ၁၂၊ ၁၉၉၅) ေန႕ ညေန ( ၆ း ၃၀) နာရီ အခ်ိန္၌ သက္ေတာ္ ၈၆ ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ ၆၆ ဝါ အရတြင္ ခ်င္းျပည္နယ္၊ ဖလမ္း ၿမိဳ႕နယ္၊ လုံပီး ေက်း႐ြာမွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႕ ေဆးကုသမႈ ခံယူရန္ ႀကြေရာက္ေတာ္မူစဥ္ မႏၱေလး ေလဆိပ္မွာပင္ တဘ၀ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေတာ္မူခဲ႔သည္။
ေရးသားခဲ့ေသာ စာအုပ္မ်ား
1. ကုိယ္ေတြ႕ မွတ္တမ္းမ်ား - ၁၉၈၉ ခုႏွစ္
2. ခ်မ္းေျမ့စြာ ဘဝ ေနနည္း တရားေတာ္ - ၁၉၈၉ ခုႏွစ္
3. ဂုဏ္ေတာ္ကြန္ခ်ာ ပုတီး စိပ္နည္းမ်ား - ၁၉၈၉ ခုႏွစ္
4. ဆရာေတာ္ အရွင္ ဦးဥတၲမသာရ၏ ကုိယ္ေတြ႕ မွတ္တမ္းမ်ား - ၁၉၅၄ ခုႏွစ္
5. ေတာင္တန္းတရား (ပထမတြဲ) - ၁၉၉၁ ခုႏွစ္
6. ေတာင္တန္း သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၲမသာရ - ၁၉၉၄ ခုႏွစ္
7. ပရိတ္ ေမတၲာ တန္ခုိး ထက္ေစေသာနည္း - ၁၉၉၂ ခုႏွစ္
8. ဘဝ တံခြန္ေအာင္ လမ္းၫႊန္ တရားေတာ္ - ၁၉၉၂ ခုႏွစ္
9. ဘဝ ေအာင္ျမင္ေရး လမ္းၫႊန္ ေဒသနာ - ၁၉၉၃ ခုႏွစ္
10. ဘုန္ႀကီးမွတ္စု - ၁၉၉၇ ခုႏွစ္
11. ေမတၲာ စြမ္းအား လက္ေတြ႕ အက်ဳိးမ်ား - ၁၉၉၄ ခုႏွစ္
12. ေမတၲာရွင္ႀကီး၏ ေမတၲာစာ - ၁၉၉၂ ခုႏွစ္
13. ရဟန္း ဘဝ ခ်မ္းသာ (ပထမတြဲ) - ၁၉၉၂ ခုႏွစ္
14. ရဟန္း ဘဝ ခ်မ္းသာ (ဒုတိယတြဲ) - ၁၉၉၃ ခုႏွစ္
15. သံသရာဝဋ္ကုိ လြတ္ေအာင္ ႐ုန္းၾကစုိ႕ရဲ႕ - ၁၉၉၄ ခုႏွစ္
စာေစာင္အသီးသီးတြင္ ေရးသားခဲ့ေသာ ဓမၼေဆာင္းပါးမ်ား
1. ကုိယ္က ဖန္တီး၍ သံသရာ က်င္လည္ ေနၾကသည္၊ ဗုဒၶဓမၼ ေလာက စာေစာင္ အတြဲ (၃၈) အမွတ္ (၁၈) မွ (၂၁) အထိ
2. ခ်င္းေစာ္ဘြားႀကီး ဦးဝမ္မႈံ၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ မဂၢဇင္း (၂၉၊ ၁၁၊ ၁၉၃၇)
3. ခ်င္းေတာင္တန္း သာသနာျပဳ၊ ဒဂုန္ မဂၢဇင္း (၅/ ၁၉၄၁)
4. ေတာင္တန္း သာသနာျပဳေရး၊ ဒဂုန္ မဂၢဇင္း အတြဲ (၂၁) အမွတ္ (၁) (၁၊ ၁၊ ၁၉၄၇)
5. ေတာင္အစဥ္စဥ္ ေတာအထပ္ထပ္ သာသနာ ေရာင္ျခည္ ထင္ဟပ္ခဲ့ၿပီ၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ မဂၢဇင္း အတြဲ
(၁၀) အမွတ္ (၉) (၈၊ ၁၁၊ ၁၉၄၇)
6. ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတ ရွာမွီးၾကရာ၌ ၾကံဳႀကိဳက္တတ္ေသာ အခက္အခဲမ်ား၊ တုိးတက္ေရး မဂၢဇင္း အမွတ္ (၉၃) (၆/၁၉၄၁)
7. နာဂ ေတာင္တန္းသားတုိ႕၏ ေနာက္ကြယ္မွ ဤရက္ ဤ႐ြာမ်ား၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မဂၢဇင္း (၂၂၊ ၂၊ ၁၉၄၇)
8. ႏွစ္ျပည္ေထာင္ အေျခက် အလယ္က ေက်ာက္ေဆာင္ ေမွ်ာ္လုိ႕သာ မွန္းမိေတာ့ လြမ္းခမ္းငဲ့ ရစ္သီ၊ ဒဂုန္ မဂၢဇင္း အတြဲ (၂၁) အမွတ္ (၇) (၇/၁၉၄၇)
9. နိဗၺာန္ ရလုိလွ်င္ သြားေရာက္နည္း အဖုံဖုံရွိသည္၊ ဗုဒၶဓမၼ ေလာက စာေစာင္ အတြဲ (၃၀) အမွတ္ (၁၄)
10. ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းတုိက္မ်ားသည္ ေလာက အယူဝါဒကုိ လုိက္နာ သင့္သေလာ၊ တုိးတက္ေရး မဂၢဇင္း အမွတ္ (၉၅) (၁၊ ၈၊ ၁၉၄၁)
11. မဏိပူရ နယ္ျခား တမူးၿမိဳ႕၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ မဂၢဇင္း (၁၀/၁၉၄၇)
12. ေျမေပါက္လြတ္ ဆြမ္းေကြၽးတဲ့ ပြဲတဲ့၊ ဗုဒၶဓမၼ ေလာက စာေစာင္ အတြဲ (၁၃) အမွတ္ (၃၆) မွ အမွတ္ (၄၀) အထိ
13. ၿမိဳ႕ေတာ္ ဖလမ္း၊ ဒဂုန္ မဂၢဇင္း အတြဲ (၂၁) အမွတ္ (၁၀) (၁၀၊ ၁၁၊ ၁၉၄၇)
14. ၿမိဳ႕တုိ႕ ဌာေန၊ တုိးတက္ေရး မဂၢဇင္း အမွတ္ (၈၈) (၁၊ ၁၊ ၁၉၄၁)
15. ၿမိဳ႕ေတာ္ ဘုတလင္၊ တုိးတက္ေရး မဂၢဇင္း အမွတ္ (၈၈) (၃၊ ၇၊ ၁၉၄၁)
16. ယဥ္ေက်းလာေသာ ခ်င္းေတာင္၊ တုိးတက္ေရး မဂၢဇင္း အမွတ္ (၉) (ဧၿပီလ)
17. ေ႐ႊျပည္ဝင္ စာတမ္း၊ တုိးတက္ေရး မဂၢဇင္း အမွတ္ (၈၄) (၃၊ ၉၊ ၁၉၄၀)
18. သာသနာျပဳ ပႏၷက္စြဲရန္ အေကာင္းဆုံး ဌာနႀကီး တခု၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ မဂၢဇင္း (၁၃၊ ၉၊ ၁၉၄၇)
19. သာသနာ့ သူရဲေကာင္းမ်ား၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ မဂၢဇင္း (၂၂၊ ၂၊ ၁၉၄၇)
20. အာသံျပည္ သာသနာေရး၊ ဗုဒၶဓမၼ ေလာက စာေစာင္ အတြဲ (၉) အမွတ္ (၁၀)
21. အယ္ဒီတာသုိ႕ လြမ္းဖြယ္ ခ်င္းဝိေသသတုိင္းမွ ေပးစာ၊ ဂ်ာနယ္ေက်ာ္ မဂၢဇင္း (၁၃၀၉) ခုႏွစ္၊
ခ်င္းေတာင္တန္း ရဲ႕ သခင္ႀကီး
ခ်င္းေတာင္တန္း တစ္ေႀကာလုံး မုိးမရြာတာႀကာၿပီ၊ ဘယ္လိုေတြၿဖစ္ေနပါလိမ္႔ --- --
ဒါဆို သခင္ႀကီး လုပ္ထားတာပဲ ၿဖစ္မယ္ - လာ သြားႀကစို႔ သခင္ႀကီးကို သြားေၿပာႀကမယ္ ---
ဒီေန႔ ေနမပြင္႔နုိင္ေလာက္ေအာင္ ၿမဴခိုးေတြ ပိတ္သဲေနတာပဲ၊ ေတာင္ယာ လုပ္ခ်င္တာေတာင္ လုပ္လို႔ မရႀကဘူး၊ ၿမဴေတြ ဆုိုင္းေနတာ သခင္ႀကီး လုပ္ထားလို႔ ၿဖစ္မယ္ --
လာ သြားႀကစို႔ရဲ႕ သခင္ႀကီးကုိ သြားေၿပာၿပီး ေနပူေအာင္ လုပ္ေပးခိုင္းႀကမယ္ -- -
ဒကာတို႔-- ဒီေန႔ ေတာလိုက္ မသြားႀကပါနဲ႔၊ အႏၱရာယ္နဲ႔ တုိးလိမ္႔မယ္၊ သားေကာင္လဲ ရမွာ မဟုတ္ဘူး၊
သခင္ႀကီး -- -- ကယ္ပါအုံး - ဒီမွာ လူတေယာက္ ေတာ၀က္ အပက္ခံလိုက္ရလို႔ပါ - --
အဲလုိ အဲလိုမ်ိဳး ဒုကၡအားလုံး တုိ႔ရဲ႕ ကယ္တင္ရွင္၊ ခ်င္းတမ်ိဳးသားလုံးရဲ႕ ေက်းဇူးရွင္ ဗိုက္ႀကီးသည္ ကေလးမေမြးနိုင္တာက အစ လုိုက္လံ ကူညီေပးခဲ႔ရတဲ႔ သခင္ႀကီး ေခၚ ေတာင္တန္းဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ဘ၀ဟာ ခက္ခဲႀကမ္းတမ္း ပင္ပန္းခဲ႔ပါတယ္။
ေဆာင္းတြင္းကာလရဲ႕ တခုေသာ ညမွာေတာ႔ ဆရာေတာ္ႀကီး သီတင္းသုံးတဲ႔ ေတာင္ေပၚေက်ာင္း၀င္း
ၿပင္ေလးထဲမွာ ကပၸိယခ်င္းဒကာတေယာက္ရယ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးရယ္ မီးလွဳံေနပါသတဲ႔၊ က်ားတေကာင္
ကလည္း ခ်မ္းလြန္းလို႔ ထင္ပါရဲ႕ မီးပုံေဘးနားအထိ ေရာက္လာၿပီး ၿငိမ္၀ပ္စြာ မီးလွဳံေနတယ္၊ ဒီမွာတင္ ခ်င္းဒကာက က်ားႀကီးကုိ ႀကည္႔ကာ သတ္ၿပီး ေရာင္းစားလိုက္ရရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲ လို႔ စိတ္တြင္းက ႀကံစည္ကာ အကုသိုလ္စိတ္မ်ား ၿဖစ္လာတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ထဲ က်ားႀကီးဟာ အမွတ္မထင္ ေဟာက္လိုက္ပါသတဲ႔၊ ဒီမွာတင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက --
ဒကာႀကီးက သူ႔ကို ရန္ၿပဳဖို႔ ဘာေႀကာင္႔ စိတ္ကူးရတာလဲ ပါဏာတိပါတ ကို မလုပ္ရဘူးေလ -
တင္ပါ တပည္႔ေတာ္ ေစာေစာကေတာ႔ ေႀကာက္ေနတာပါ၊ ေနာက္ေတာ႔ သူက ရန္မၿပဳမွန္း သိတာေႀကာင္႔ အကုသိုလ္စိတ္ေတြ ၀င္လာမိတာပါဘုရား -- ဟု ေလ်ာက္ထားသတဲ႔၊
ခ်င္းေတာင္တန္းက အေတြ႔အႀကဳံမ်ား
အသြားအလာ ခက္ခဲ၍ ေဝးလံ ေခါင္းပါးေသာ ေတာင္တန္း ေဒသ မ်ားတြင္ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ မွ် သီတင္းသုံး ေနထုိင္လ်က္ ေဒသခံ တုိင္းရင္းသား မ်ားအား ဗုဒၶ တရားေတာ္မ်ားကို မ်ိဳးေစ႔ခ် ေပးေတာ္မူခဲ႔ၿပီး အိႏၵိယႏုိင္ငံ အာသံ ျပည္နယ္၊ မဏိပူရ ျပည္နယ္ႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏုိင္ငံ စစ္တေကာင္း ေတာင္တန္း မ်ားႏွင့္ ဥေရာပ ႏုိင္ငံမ်ားအထိ လွည့္လည့္ သာသနာ ျပဳေတာ္ မူခဲ့သည္။
အထူးအားၿဖင္႔ ေမတၱာအရာတြင္ ႀကီးမားေတာ္မူကာ သတၲဝါတုိ႕ အေပၚ နူးညံ႕ေသာ စိတ္ထားၿဖင္႔ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးမပါ ေန႔ေရာ ညပါ ၾကမ္းတမ္းေသာ ေတာေတာင္ ခရီး၀ယ္ ေတာင္ေ၀ွးတစ္ေခ်ာင္းၿဖင္႔ ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ပင္ပင္ပန္းပန္း သြားလာ၍ သာသနာ ျပဳေတာ္မူခဲ႔ၿပီး အစားအေသာက္ ကအစ ခ်ိဳးၿခံေခြ်တာကာ သာသနာၿပဳေတာ္မူခဲ႔သည္၊
တေန႔တေန႔ ဘုန္းေပးစရာ မရွိ၍ ပိန္းဥၿပဳတ္ ကန္စြန္းဥၿပဳတ္ၿဖင္႔လည္း ဆြမ္းတနပ္ ၿပီးေတာ္မူခဲ႔ရသည္လည္း ရွိခဲ႔၏။ ေဒသခံ ခ်င္းတုိင္းရင္းသားတုိ႔သည္ကား ကိုးကြယ္ခံ တန္ခိုးရွင္ႀကီးဟူ၍လည္းေကာင္း၊ သခင္ႀကီး ဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚေ၀ၚႀကကာ ခ်စ္ေႀကာက္ ရုိေသေလးစားႀကေပသည္၊ တခါတရံ ခ်မ္းေအးေသာ ေဆာင္းတြင္းကာလ၀ယ္ ထူထဲေသာ ေစာင္အထပ္ထပ္ ၿခဳံထားေသာ္လည္း ေတာင္ေပၚေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေတာ္မူေသာ သခင္ႀကီး ေက်ာင္းသကၤန္းထက္မွ ေစာင္မ်ားကို ေဖာက္ထြက္ကာ ထူးဆန္းေသာ အလင္းေရာင္တန္းမ်ား
ၿဖာထြက္ေနၿခင္း၊ ေက်ာင္းသကၤန္းတခုလုံး လင္းထိန္ေနၿခင္း စေသာ ထူးဆန္းဖြယ္ရာမ်ားကို ေတာင္ေၿခမွ ခ်င္း တုိင္းရင္းသား ဒကာ ဒကာမမ်ား မႀကာခဏ ေတြ႔ၿမင္ႀကရသည္ ဟု ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အထၳဳပၸတိၱ စာအုပ္တြင္ ဖတ္ရွဳ႕ရေပသည္၊ ထုိအတြက္ေႀကာင္႔လည္း ဆရာေတာ္ႀကီးအား ေမတၱာ၀ိဟာရီ ( ေမတၱာၿဖင္႔ အၿမဲမၿပတ္ေနေလ႔ရွိေသာ ) မေထရ္ႀကီး ဟူ၍ ရဟန္းရွင္လူ အမ်ားက လက္ခံ ႀကည္ညိဳခ႔ဲႀက၇သည္။
အနည္းဆုံး တနွစ္တေခါက္အေနၿဖင္႔ ၿမန္မာၿပည္ အလယ္ပိုင္း ေအာက္ပိုင္းေဒသမ်ားသို႔ ႀကြေတာ္မူကာ သက္ေတာ္ႀကီးရင္႔ေတာ္မူသည္အထိ ဒကာ ဒကာမတို႔အား ေမတၱာၿဖင္႔ ခ်ီးေၿမာက္ေတာ္မူခ႔ဲသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီး ပရိတ္ရြတ္တုိင္း တရားေဟာတုိင္းမွာလဲ ေရအုိးေရခြက္ ပုလင္း စသည္တို႔၌ရွိေသာ ေ၇မ်ား ဆူေ၀ လ်ံတက္ ေလ႔ရွိေသာေႀကာင္႔ ေရဆူဆရာေတာ္ ဟုလည္း ေက်ာ္ႀကားေတာ္မူခဲ႔ေပသည္။
လူျဖစ္ေလရ၊ ဒုလႅဘ၌
ျဖည့္ၾကေရာင္ဝါ၊ လထက္သာသည္၊
ပညာအလင္း ကိုယ္မွာဝင္းေစ၊
ဇင္မင္းဆယ္ဆ၊ မွ်မကသည့္
စာဂအက်င့္၊ ေမႊးသျဖင့္လွ်င္၊
အခြင့္ထိုက္တန္ ေနရာမွန္၌
သက္ပန္ရာျပည့္ တည္ေစသတည္း။ ။
ဘ၀မွာ ထုိက္တန္စြာ ဘာ၀နာ ပြားမ်ားအားထုတ္ ထားသူအတြက္ ေကာင္းရာ သုဂတိ ေရာက္ေစဖို႔ ဆုေတာင္း ေပးေနစရာ မလိုေတာ႔ပါဘူးေလ၊
တကၠသိုလ္ဘုန္းနိုင္က သဇင္ပန္းကို တင္စားသလို စာေရးသူကလဲ ၁၃၅၇ ခုႏွစ္၊ ျပာသုိလဆန္း ၇ရက္ (၂၇၊ ၁၂၊ ၁၉၉၅) ေန႕ ညေန ( ၆ း ၃၀) နာရီ အခ်ိန္၌ သက္ေတာ္ ၈၆ ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ ၆၆ ဝါ အရတြင္ ခ်င္းျပည္နယ္၊ ဖလမ္း ၿမိဳ႕နယ္၊ လုံပီး ေက်း႐ြာမွ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႕ ေဆးကုသမႈ ခံယူရန္ ႀကြေရာက္ေတာ္မူစဥ္ မႏၱေလး ေလဆိပ္မွာပင္ တဘ၀ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းေတာ္မူခဲ႔ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ သီလ သမာဓိ ပညာဂုဏ္တို႔ကို ပူေဇာ္ေသာအားၿဖင္႔ေရးသား ပူေဇာ္အပ္ပါသည္၊
Posted by ဓမၼဂီရိ


Credit Tin Maung Hlaing


ဖုန္းထဲကေန ေဆာ့၀ဲေတြ အလြယ္တကူ ေဒါင္းလုပ္ယူခ်င္ရင္ ဒီေဆာ့၀ဲထည့္ပါ

Mssk.apk- http://www16.zippyshare.com/v/57588065/file.html
Mssk.apk- https://play.google.com/store/apps/details?id=mssk.new

ဒီ၀က္ဆိုဒ္မွာအသစ္တင္တိုင္း FB ကေန ဖတ္ႏိုင္ရန္ ေအာက္တြင္ Like ကို ႏွိပ္ထားပါ။ Like ေပၚတြင္ အမွန္ျခစ္ရွိေနပါက ထပ္ႏွိပ္စရာမလိုပါ။
×
Like ျပီးလွ်င္ X ကိုႏွိပ္ပါဖုန္းထဲကိုထည့္ဖို ့ေမာင္(စြယ္စံုက်မ္း) ၀က္ဆိုဒ္၏ MSSK Apk Download Click Here